Noc bosa

[P.Mgieł]

Zmierzch się z wolna o studnię ocierał,

A sad był tak cichy, jakby nikt nie umarł.

Tylko wiatr, kulawy włóczęga po ścierniach,

Niósł czyjś śmiech dawny — i zaraz go starł.

Przy płocie, spróchniałym od deszczów i czasu,

Stała lipa chuda w księżycowym pyle,

I szeptała ziemi coś o tamtym głosie,

Co już nie powróci — a trwa jeszcze chwilę.

Dom zasnął. Lecz okno nie chciało zastygnąć,

Bo pamięć je trzymała od środka za rękę.

W izbie cień po matce siadł przy pustym stole

I łamał chleb cichutko na umarłą mękę.

A noc, coraz bardziej z człowieka wyjęta,

Szła boso po trawie, po rosie, po strachu —

I niosła w fartuchu jabłko nadgryzione

O smaku przemijania i mokrego piachu.

Nad rzeką Bóg stary przysiadł na kamieniu,

Zmęczony istnieniem, snem, wiecznością, losem —

I patrzył, jak człowiek odchodzi pomału,

Zostawiając światło w uchylonym oknie.

[Alicja_Wysocka]

@P.Mgieł

Tak - to jest prawdziwy wiersz.
Nie „sztuczka”, nie „układanka”, tylko utwór, który niesie obraz i zostawia ślad.

Obrazy są żywe, a nie wymyślone na siłę, spójny klimat.

Bardzo solidna, prawdziwa poezja.

 

Ten wiersz nie potrzebuje klucza.
On otwiera się sam.

I wiesz co? Też bym tak chciała umieć nazwać świat.

[violetta]

Bardzo piękne:)

[Berenika97]

@P.Mgieł

 

Smutny wiersz, ale bardzo magiczny. Bogaty w poetyckie obrazy.

[Nata_Kruk]

@P.Mgieł... cudowny tytuł oraz.. cudowna treść WIERSZA.!

[P.Mgieł]

@Alicja_Wysocka Dziękuję.

Chyba najbardziej zostanie ze mną to, że „nie potrzebuje klucza”.

I myślę, że Ty też umiesz nazywać świat — skoro potrafisz tak czytać cudze słowa.

@violetta Dzięki i zapraszam po wiecej :D 

@Berenika97 Bardzo dziękuję.

Lubię, kiedy smutek w wierszu nie jest ciężarem, tylko tworzy jakiś obraz czy świat.

@Nata_Kruk Dziękuję — czasem tytuł jest pierwszym szeptem wiersza, więc bardzo się cieszę, że został z Tobą razem z treścią.

[Alicja_Wysocka]

@P.Mgieł Twoje słowa sprawiły mi ogromną radość. To dla mnie wielki komplement i zaszczyt, zwłaszcza pod tak poruszającym utworem.

Dziękuję uśmiechem!