Życie

[Ewelina]

 

wrosłam w życie niczym rozległy dąb

wrasta w ziemię, 

 

wypełniłam każdą wolną przestrzeń, 

by nabrała sensu jak w płucach tlen 

 

wyolbrzymiłam małe rzeczy,

aby stały się wielkie, 

 

nabrałam milczenia do ust, 

by nie spłoszyć nocy zimnej choć letniej

 

 

Edytowane 2 godziny temu przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Ewelina dobrze być tak z dala od gwary:) czekam na Szekspira :)

[Ewelina]

@violetta ja zaś czekam aż peonie zakwitną:) 

[violetta]

@Ewelina no ja też, a mam piękne w okolicy:)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli wody w usta w przeciwieństwie do lania wody.