Metronom
Dzwoniły łzy niebios jak dzwonki na łące,
a teraz miarowe, choć mocno drążące.
O deszczu Staffowskim nie miały pamiętać,
w falowcach naporem ulewy wzbierały,
na dachy blaszane nerwowo spadały.
I coś się z tym deszczem dziwnego zadziało,
w poezji współczesnej nierówno zagrało.
Tu dudni, tam drąży nie czekać umiaru,
współczesny poeta nie żąda zegarów.
Akcentów nie liczy, melodiom nie wierzy.
Pożegnaj metronom, jeżeliś na czasie.
Metronom
Dzwoniły łzy niebios jak dzwonki na łące,
a teraz miarowe, choć mocno drążące.
O deszczu Staffowskim nie miały pamiętać,
w falowcach naporem ulewy wzbierały,
na dachy blaszane nerwowo spadały.
I coś się z tym deszczem dziwnego zadziało,
w poezji współczesnej nierówno zagrało.
Tu dudni, tam drąży nie czekać umiaru,
współczesny poeta nie żąda zegarów.
Akcentów nie liczy, melodiom nie wierzy.
Pożegnaj metronom, jeżeliś na czasie.
nigdy nie patrz co było
nigdy nie odwracaj za siebie wzroku
nigdy nie grzeb w tym co było
zawsze patrz przed siebie
żyj dziś
nie martw się o jutro
wtedy oprawcy wbiorą za ciebie
(przepraszam Towarzysze)
walki o równość Ich
NIGDY NiE PATRZ W LEWO
choćby Róże były tam cięte!
i na kredycie wzrosły...!!!
To zawsze był i będzie Gesindel
Choćby zielony...
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez Werka1987 · Opublikowano
Przez hehehehe · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
A same do kina? Ma Nikodem asa!.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
