Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

super z wyjątkiem trzeciej strofy bo podejrzane 

jak można przy kobiecie być młotkiem????

i wbijać uczucie jak gwoździe

czy taka kobieta jest groźna

czy nie chcesz ją trzymać za buzie

 

 

w_5431d9038fa8c881aff2223271c3dc28a0ad260bd0e142b99d97c8a6cf0a7bc2_o.webp.babe1a9dd53b1ee9fec63296b3b0aa50.webp

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

super z wyjątkiem trzeciej strofy bo podejrzane 

jak można przy kobiecie być młotkiem????

i wbijać uczucie jak gwoździe

czy taka kobieta jest groźna

czy nie chcesz ją trzymać a buzie

 

 

w_5431d9038fa8c881aff2223271c3dc28a0ad260bd0e142b99d97c8a6cf0a7bc2_o.webp.babe1a9dd53b1ee9fec63296b3b0aa50.webp

Jacek_Suchowicz

Jacek_Suchowicz

super z wyjątkiem trzeciej strofy bo podejrzane 

jak można przy kobiecie być młotkiem????

i wbijać uczucie jak gwoździe

czy taka kobieta jest groźna

że chcesz jej zmartwień przysporzyć 

 

 

w_5431d9038fa8c881aff2223271c3dc28a0ad260bd0e142b99d97c8a6cf0a7bc2_o.webp.babe1a9dd53b1ee9fec63296b3b0aa50.webp



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Klucz do sprawy tkwi w mniejszych reperkusjach. Gdyby nam zabrać lub ograniczyć liczne reperkusje byłoby dużo znośniej. W większym rozluźnieniu i w pięknym, rozpromienionym uśmiechu słuchałoby się po prostu interesujących solówek na perkusji. Sprawy by się swobodnie działy i lekko płynęły, a nie bez przerwy tąpały. Widzę pracę ku temu wielkim sensem pracy u podstaw. A ty?     Warszawa – Stegny, 20.05.2026r.    
    • Otwieram oczy i patrzę na Ciebie, co w bieli Ty z ziemi dłońmi się wygrzebiesz. Twych oczu nie widać, ciemność z nich wylana.  Co palcem w szybę pukasz, krew na nim przelana.    Trupi widok w mej głowie się buntuje, jednak strachu już w ogóle nie czuję, bo na co dzień Cię mam i widzę w odbiciu.  Nawet po szklanki wina czerwonego wypiciu.    Cóż począć, gdy taka natura z tobą obrana, bezimiennie nazwa mi została nadana.  W samotności zgiełku, twój widok przyjazny. Mimo, że na czaszce twej wyraz grymaśny.    Czy odejść planujesz? Zostawić mnie samą? już porównuje Cię ze swoją nową mamą.  Matką choroby, której imię zakazane. Czy dobrze, że imię jej jest mi już znane?   Odchodzisz bez słowa - wyrokiem ciszy zostawiasz.  Samotnie porzucić mnie w ciemności postanawiasz.  Jak przywyknąć do zdrowia, gdy choroba codziennością?  Obdarzysz mnie znowu swą bezlitosnością?   Teraz pukam w to lustro zniecierpliwiona myśl sama że Cię już nie ma, mnie pokona. Widzę swój nos i usta całkiem już suche. na policzku widzę powolną srebrzystą muchę.   Spojrzenie me cierpkie - wpatruje w nim Ciebie. Codzienność zabrała mi drugą część siebie.  Jestem w potrzebie, brakuje mi Ciebie.  Naprawdę, brakuje mi Ciebie
    • trudno przechodzą litery między zębami rozsupłana pętelka z języka otwiera tamę   topią się receptory przepalają synapsy wir wciąga wszystkich gości    ciemnowłose pijaczki rozbijają szklanki na kocich łbach wątrobiarze liżą liżą liżą   won mentalny menel z cynicznym uśmiechem  wali pieścią w stół   wódka się rozlewa pękają życzoneczka
    • @Berenika97 docierasz do sedna rzeczy... wyryję w sercu na ostatnie chwile  to mądre...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...