Tak, zgadza się, Kobieto.
Z naciskiem na pozytywną część tego obrazka.
Dziękuję i pozdrawiam.
Krzyczy Marsjasz i Hamlet
Połyka powietrza ostrze
Fortynbras i Apollo
Z krwi każą spłukać podłogę
J. Kaczmarski "Zbigniewowi Herbertowi"
Bo na nich polują
Strzały obie
Wyrwane
Z ciała
Świętego
Sebastiana
Tak, zgadza się, Kobieto.
Z naciskiem na pozytywną część tego obrazka.
Dziękuję i pozdrawiam.
Krzyczy Marsjasz i Hamlet
Połyka powietrza ostrze
Fortynbras i Apollo
Z krwi każą spłukać podłogę
J. Kaczmarski "Zbigniewowi Herbertowi"
Bo na nich polują
Strzały obie
Wyrwane
Z ciała
Świętego
Sebastiana
Tak, zgadza się, Kobieto.
Z naciskiem na pozytywną część tego obrazka.
Dziękuję i pozdrawiam.
Krzyczy Marsjasz i Hamleta
Połyka powietrza ostrze
Fortynbras i Apollo
Z krwi każą spłukać podłogę
J. Kaczmarski "Zbigniewowi Herbertowi"
Bo na nich polują
Strzały obie
Wyrwane
Z ciała
Świętego
Sebastiana
Bardzo mocny tekst. Peonia jako centrum emocjonalnego terroru to trafna metafora domu podporządkowanego czyjejś obsesji. Scena z piłką i wstrzymanym oddechem świetnie oddaje, jak ciało wciąż pamięta strach, nawet gdy zagrożenia już nie ma.
Genialna końcówka - spalenie kwiatu to ulga, a "skradziony, dziecięcy śmiech" to jak odzyskanie wolności. Świetna, gęsta i poruszająca proza.
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Gra-Budzi-ka · Opublikowano
Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano
Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano
Przez Kwiatuszek · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Przez LessLove · Opublikowano
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
