Historia edycji

kiedy opuszczą cię najbliżsi

bo nieprzydatny już się stałeś

pod dywan wmiotą święci wszyscy

całą wyniosą w kubłach pamięć

zatrzasną myśli jak drzwi twoje

i klucz oddadzą w cudze dłonie
ze zdjęć czas wytnie twoją głowę
w pył zetrze ślad jak kurze z kronik

na cztery spusty się nie zamknij

i nie wylewaj żalu nocą

wszelkie wyważaj w sercach zamki

rozdzieraj szarp zdążysz odpocząć

kiedy ostatnie stłumisz słowa

bo śmiech radosny wybrzmiał z ciszy
resztką nadziei w przyszłość popatrz

z ufnością którą przecież słyszysz

choćby na łokciach chodzić przyszło

celu i miejsc wyszukaj w sobie

a dojdziesz wszędzie tam gdzie miłość

wciąż miłość goni nie jej koniec

nie zamknij się na cztery spusty

gdy umysł zwodzi że już błądzisz

na przekór wszystkim szept ten usłysz

rozdzieraj szarp odpocząć zdążysz