Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.

    ×


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • karenka
      A kiedy smutek zagości

      Przez karenka · Opublikowano

      upić się minionym żalem, przez zaciśnięte powieki wyciskać słone łzy i zraszać zbolałe serce.   potrzeba i takich chwil, aby nie utopić się w szczęściu, by nie być frajerem od siedmiu boleści.   nie wymuszam radości, gdy smutek ma mnie w swoich mackach.   przyjaźnię się z każdym dniem i otwieram bagaże, wyjmując z nich prezenty jak losy na loterii.   mimo różnych prognoz wiem, że zbawienne są deszcze. a kiedy przychodzi czas posuchy, uczepiam się słów Bożych, które smakują jak manna, i wiem, że blisko jest obiecana ziemia…    
    • karenka
      Dawidowicze

      Przez karenka · Opublikowano

      niezwykle urokliwy obrazek z poetyckim zacięciem i polotem ukazany...pozdrawiam pogodnie*)
    • karenka
      zielone pola

      Przez karenka · Opublikowano

      przyjemnie tu być- piękna, lekka i letnia miniaturka...pozdrawiam słonecznie*)
    • hehehehe
      A pana do Pawła H.

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Aby rano, geju, wina pić. I pani wuj, Egona ryba
    • marekg
      Dawidowicze

      Przez marekg · Opublikowano

      obudziły nas własne ręce nawijam poranek na wskazujący palec za oknem lipcowa polana i trzy mozaikowe żubry Leona Podlasie pachnie kolorami zastygłe we mgle oddycha echem niebiańskiej ciszy slam łąk tworzy kwieciste wersy poeci wędrują między wierszami   przelotne ptaki na gałęzi poranka rozhuśtały przestrzeń niebo już otwarte na maleńkim skrawku horyzontu wieś muśnięta słońcem   i czas w zegarach zatrzymany pozwala dojrzeć to co w codziennym pośpiechu utracone          

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...