tuż przed

[Migrena]

 

 

tuż przed
dotykamy się
- nie skórą
za mało miejsca między nami
by mogło powstać ciało

za mało tężeje między nami

brak miejsca gęstnieje

nic

imię wyżej niż głos
nie daje się dotknąć

chodzimy wokół
narysowani
i zostawieni bez końca

oczy - przejście

patrzymy, by stać się światłem
nie ciałem

otwarte w stronę, której nie ma

tracę ciężar
głód nie jest nasz
przepływa obcy

jak światło, które nie rzuca cienia

dłoń stoi
nie że nie może -
ona wie

miłość nie ma ciała

dotyk zamknąłby nas
jakby ktoś domknął powietrze

tuż przed
tuż przed końcem świata
który nie chce się zdarzyć

 

 

 

[.KOBIETA.]

@Migrena

 

zmysłowo i gęsto od świetlistych cząsteczek …

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

pozdrawiam Migrenko

[Poet Ka]

@Migrena

 

operujesz oryginalnymi metaforami i pochylasz się nad fizjologią, nadając jej głębszy sens

 

ostatni obraz to znany i często eksplorowany w sztuce motyw, co moim zdaniem działa na plus –

 

koresponduje z innymi tekstami

i otwiera wiele możliwości interpretacyjnych

 

właśnie poprzez swoją intertekstualność

[Migrena]

@Poet Ka

 

dziękuję Ci bardzo za to, że tutaj jesteś.

 

ta fizjologia, o której piszesz
była dla mnie własnie próbą przejścia w coś, co już nie jest ciałem
tylko napięciem między.

 

ten ostatni obraz…... może rzeczywiście jest znajomy
ale chyba właśnie dlatego nie daje spokoju
bo wraca jak coś, co nie chce się domknąc .

i dobrze, że czyta się to w wielu kierunkach
bo ja sam nie do konca chcę, żeby to miało jeden,

 

dziękuję:)

 

 

 

 

@.KOBIETA.

 

"świetlista cząsteczka" - to trochę ja:))))))

 

dziękuję bardzo.

 

 

najmilej Cię Domi pozdrawiam:)

 

 

 

[viola arvensis]

@Migrena 

 

postawieni przed końcem świata

gdzie początek zaistnieć nie zdoła

z nieczułością ich życie oplata

pustka, nicość i echo dokoła.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mi się poskładało w głowie teraz, na bazie Twojego pięknego wiersza. 

Czuć w nim zarówno melancholię jak i akceptację, a każdy wers skomponowany z niezwykłą czułością i wrażliwością. I to jest godne podziwu.

 

 

[Migrena]

@viola arvensis

 

"echo dookoła" - daj Boże.

 

ale kiedy echo radaru nie wraca?

 

Radar Cross Section - RCS.

 

głowica jądrowa pocisku balistycznego właśnie zakończyła misję.

 

nuklearna zagłada.

 

albo góry.

 

przepaść.

 

echo już nie wraca.

 

ktoś mi bliski też nie wrócił.

 

został tam na zawsze.

 

 

ale u Ciebie jest echo.

 

dookoła.

 

jest dobrze.

 

 

dziękuję sercem za dobre słowa:)

 

potrzebne mi było Twoje dobre słowo:)