w domu starców

[iwonaroma]

mówię wierszyk 

 

mam siedem lat

jesteśmy z wizytą 

cała nasza klasa

 

mówię wierszyk

mówię szczerze 

całym sercem 

 

z laurką podchodzę do starszej pani

ona tak strasznie płacze...

i mnie przytula

 

jestem wstrząśnięta 

że można tak płakać 

i tak przytulać...

 

 

 

teraz czekam 

 

czy ktoś kiedyś 

 

powie mi taki wierszyk?

 

 

[Marek.zak1]

Peelka dożyła sędziwego wieku, a przecież nie wszystkim się to udaje. Może znajdzie się teraz jakaś dziewczynka, może wnuczka z wierszykiem, a nawet bez. Pozdrowionka majowe. 

[Jacek_Suchowicz]

@iwonaroma

 

pamiętam jak moje dzieci chodziły do podstawówki była taka moda prowadzenia klasy do domu starców.

Dzieciaki przygotowywały wierszyki i jakieś piosenki. 

W domu opowiadały wrażenia - zwłaszcza wzruszenia i łzy w oczach staruszków. 

Nachodziły mnie wątpliwości. Czy przypadkiem nie pogłębiamy cierpienia tych ludzi, uświadamiając im jeszcze bardziej, ich samotność. Przecież wszyscy oni mieli rodziny, które przejęły mieszkania, majątki a staruszków oddali do domu starców, bo przeszkadzają

Pozdrawiam 

[andrew]

@iwonaroma

...

a gdyby

pan

wierszyki mówił

 

czyżbyś

nie wolala

razem z nim

do jutra

 

byś

się uśmiechała 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Berenika97]

@iwonaroma

 

Wzruszyłam się, i to bardzo.

Dziecko jest wstrząśnięte, że można tak płakać i tak przytulać. Bo dorosły już wie, skąd te łzy. I wie, że to pytanie na końcu nie jest retoryczne.