Seans Trwa

[Kuba Maryszczak]

Ach, smutny ten aktor na scenie

Co swą rolę musi wciąż grać

Zobaczcie jego cierpienie;

Ach, biedny nie może wstać 

 

Spektakl długi jak lina –

Wiążąca aktora świat

Na pętli jest jego szyja,

W sercu - miłości kwiat

 

Związany z tym światem, jakby w jaskini

Marionetkarz wskazuje gdzie iść.

Czy to dla biustu jej w bikini,

Czy owocu ignorancji kiść?

 

Zagubiony w sobie aktor –

Gra rolę której sam nie zna już.

 

Ach, smutny ten aktor na scenie

Co swą rolę musi wciąż grać 

Zobaczcie jego cierpienie;

Ach, biedny nie może wstać.

[Poet Ka]

@Kuba Maryszczak polecam lekturę wiersza @Waldemar_Talar_Talar - "wyjście głupie i złe"- w wierszu pojawia się odrobina nadziei:)

[Kuba Maryszczak]

@Poet Ka Czasem łatwiej powiedzieć niż zrobić;)

O ile uderzenie pięścią w stół i wzięcie sprawy w swoje ręce wydaje się być najlepszą możliwą opcją, prawdziwym bólem egzystencji jest świadomość tego, lecz niemożność przełamania własnej roli, kiedy Seans dalej Trwa…

Edytowane 43 minuty temu przez Kuba Maryszczak (wyświetl historię edycji)