Ciche rzeczy

[P.Mgieł]

Mogę dziś zapisać najcichsze rzeczy.

Noc stoi przy oknie jak ktoś, kto nie odszedł do końca.

Światło latarni rozlewa się po chodniku

i udaje, że pamięta nasze kroki.

Powietrze jest chłodne

jak miejsce obok mnie.

Byłaś tu kiedyś —

wystarczy to powiedzieć szeptem,

żeby wszystko znowu zaczęło istnieć:

ławkę, która skrzypiała pod ciężarem milczenia,

przystanek, gdzie czas spóźniał się razem z autobusem,

śmiech, który nie należał do nas,

a jednak nas uratował na chwilę.

Teraz noc układa się inaczej.

Gwiazdy są dalej niż wtedy,

albo to ja stoję gdzie indziej.

Mogę dziś zapisać, że Cię nie ma.

I że to zdanie nie mieści się w żadnej linijce.

Bo są rzeczy, które zostają

jak ślad po czyimś głosie w powietrzu —

niewidoczny,

a jednak cięższy niż cisza.

I tylko papier

udaje, że to wystarczy.

[Lenore Grey]

@P.Mgieł

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Samo to zdanie jest ciche.

A jakże ważne!

[LessLove]

@P.Mgieł Piękny wiersz przejmujący nieukojonym smutkiem rozstania. Pzdr

[Alicja_Wysocka]

@P.Mgieł 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[P.Mgieł]

@Alicja_Wysocka Cieszę się, że ktoś lubi moje słowa 

@LessLove Czasem najwięcej prawdy jest właśnie w smutku

@Lenore Grey Chyba najbardziej przemawiają do mnie właśnie te najcichsze słowa

[Lenore Grey]

@P.Mgieł to pięknie, do mnie też :-⁠)