Róża na falach

[Marcin Tarnowski]

W 148 rocznicę śmierci Władysława Tarnowskiego ps. Ernest Buława.

(19 kwietnia 1878 – 19 kwietnia 2026)

 

A zatem zmarłeś, tam gdzieś daleko na morzu,

Sam, niezdrów, w kajucie na podróżnym łożu.

Przez podejrzenie, ześ strut nie chowan w falach,

Proch po sekcji ziemia gdzieś się rodził schowała.

Lecz Twój koniec nieszczęsny, skoroś zapomniany,

Tak się dzieje, gdy ktoś odchodzi w pół swe plany.

A ja, chciałbym Twoją pamięć reanimować,

Bo mi Cię żal! i… Nie wiem jak mnie będą chować?

Przez ten żal, ciut starań od Martwego nauka

Ścieżek i metod, – szansa przejawienia ducha…!

Niezasłużenie, – pamięć Twa nie ze spiży stałą,

Jej pomnik wciąż niby róża niesiona mórz falą…

 

Ilustrował „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 1 godzinę temu przez Marcin Tarnowski
literówka (wyświetl historię edycji)