W temacie rosyjskiej literatury

[Marek.zak1]

 

-Mistrzu, w rosyjskich książkach niewielu szczęśliwych.

-Twórcy zapewne chcą, by obraz był prawdziwy.

 

Jeśli ktoś zetknął się z optymistycznym dziełem, gdzie choćby jeden z bohaterów jest szczęśliwy i mu się udało, byłbym wdzięczny za podanie. bo chętnie przeczytam.  Gogola znam, tam, jak mawiał mój rusycysta, to "śmiech przez łzy". Mistrz i Małgorzata też jest mi znany, a to dzieło samo w sobie jest unikalne. Dzięki. 

[aff]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To zależy, jak zdefiniujesz, czym jest szczęście.

Biorąc pod uwagę to, że ludzie nie są nieśmiertelni, a są zwykle świadomi swojej przemijalności, samo to już budzi moją wątpllwość, jak Ty sam postrzegasz, czym jest szczęście.

Książę Myszkin ("Idiota" )był na swój sposób szczęśliwy.

Kobiecych postaci nie znam, bo nie przemawia do mnie rola osoby wykorzystywanej, która odnajduje w tym stanie nieustannego poświęcenia jakąś duchową ekscytację, to jest nienormalne po prostu.

Pzdr.

To dzisiejszy obraz edukacyjny, serwuje się ludziom wiarę w możliwość bycia szczęśliwym, bycia w stanie harmonii, w sensie - wszystko ze mną dobrze.

W rzeczywistości, może być to stan wyłącznie chwilowy.

Ludzie nie mogą od razu być szczęśliwi wiedząc kim są, bo nie wiedzą tego. Dziecko nie ma umysłu starego jogina, starzec młodosci dziecka, dorosły - wolności.

 

Rosyjska duchowość starych klasyków jest jednak rozwijająca i może o to chodzi w szczęściu, które niekoniecznie odczuwa się w czasie teraźniejszym/

[Berenika97]

@Marek.zak1

 

Ciekawy temat poruszyłeś.  

 

We  francuskiej powieści bohater umiera z miłości.

W angielskiej - z powodu złamania etykiety.

W rosyjskiej - umiera, bo od 200 stron zastanawia się, czy ma prawo zabić staruszkę, a w międzyczasie dopadła go gruźlica i wyrzuty sumienia.

 

Szczęśliwe zakończenie w rosyjskiej literaturze? Owszem, zdarza się - wtedy, gdy bohaterowi w końcu udaje się zamarznąć na śniegu, zamiast dalej cierpieć w salonie.

 

Pozdrawiam. :)))

[Leszczym]

@Marek.zak1 Ewidentnym dowodem Twojej tezy jest Doktor Żywago Borysa Pasternaka :))

[Marek.zak1]

@Berenika97 Świetnie to podsumowałaś. Wydaje mi się, że radość i happy end przez wielu jest uważana za banalne, a w Rosji także na niemożliwe , stąd piszący się po prostu dostosowali do realu. Dzięki za ten wpis. 

@Leszczym Widziałem film, smutek od początku do końca. Pozdrawiam