Oprzęd

[Florian Konrad]

Czesław Miłosz zmartwychwstał, aby zachwycać się
twórczością Anouk Herman. a w bliższej okolicy
nastąpił inny cud: obudził się Argus Panoptes,
mityczny stwór o setce oczu.

mrugnęło co drugie, pięćdziesiątym trzecim
i jedenastym łypnął w moim kierunku.

poczułem lekkie, wręcz łagodne gnijanie.
spojrzeńsko wpłynęło na każdy z moich czasów,
dekomponowałem się nieco w tym, co minione,
w teraźniejszości, podtrupiała też przyszłość.

wysnuwająca się z oczu przędza była wilgotna
i owijany nią skuliłem się, zacząłem udawać sen
(trzeba mieć nieliche zdolności aktorskie,
by to się udało!). tak: nie zapadłem,
a począłem odgrywać rolę snu.

za oknem i w telewizorze przechodziły nawałnice,
powstał, to z hukiem rozwiązano PolPartLit,
w nowej epoce (i kolejnej, i następnej)
nikt już nie myślał o reaktywacji Polskiej
Partii Literatów. a ja się doskonaliłem
w zgrywaniu marzenia sennego.

a ja poczciwie przeistaczałem się w chmurę.

[Poet Ka]

@Florian Konrad Argus Panoptes jako symbol totalnej inwigilacji,

[PolPartLit] (nowomowa) i totalne upolitycznienie literatury – oto spełnione proroctwo Orwella.

Nie... to wszystko poszło jeszcze dalej, w stronę totalnego, zautomatyzowanego nadzoru, o czym zresztą traktuje Twój wiersz. Wymowne, wieloznaczne i niezwykle trafne. Podziwiam...

[Proszalny]

"Nieliche zdolności aktorskie, żeby odgrywać rolę snu".

Natchnąłeś mnie. Natychmiast zaczynam praktykę.

[Poet Ka]

@Proszalny chachacha

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja to tak rozumiem...jeśli źle...nie gniewaj się