Chciałabym Nic

[Sekrett]

Jak to jest być niebytem, który nie pragnie niczego?

Jak to jest nie musieć pochłaniać zasobów wzdłuż i wszerz 

w nieustannej próbie nasycenia własnego ego?

 

Przeżuwać etykę i trawić filozofię ciągle 

będąc zachwyconym swoim jestestwem jakby miało ono 

być z pewnością lepsze od wszystkiego innego? 

 

Jak to jest być nicością, która odnajdzie w sobie 

wszystko, czego zapragnie? A że nie pragnie niczego, 

to Nic znajduje – odnajduje nicość samą siebie.

 

Chciałabym zamknąć umysł, o który tak troszczyłam się, 

by był otwarty. Odrzucić rozpraszające „chcenia”, 

które źródłem są porażki i przyczyną cierpienia.

 

Zasnąć jako człowiek, lecz obudzić się będąc martwą

materią. Choćby wazonem. Jak to jest być wazonem? 

Istotą użyteczną właśnie z powodu pustki?

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - jak to jest być niebytem, który nie pragnie niczego? - bardzo

mocne pytanie - podoba się - 

                                                       Pzdr.

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Sekrett świetne!

ciekawe rozważania w wiersz ubrane :)

[Sylwester_Lasota]

Zostawiłem serduszko, pomimo, że nie jestem zwolennikiem tego typu nichilistycznych rozważań. Po prostu jakoś ujął mnie ten tekst.

Przypomniał też mi fragment Alicji w krainie czarów:

 

— Widzisz tam kogoś na drodze? — zapytał Król.

— Nikogo — odpowiedziała Alicja.

— Żeby mieć taki wzrok! — powiedział Król z zazdrością. — Żeby widzieć Nic! I to jeszcze w taką odległość!

 

 

Pozdrawiam

[Sekrett]

@Sylwester_Lasota @Charismafilos Dziękuję, że wpadliście!

Alicja w Krainie czarów... Moje klimaty!