"Ta noc do innych jest niepodobna"

[hehehehe]

Blask gwiazd blednie, nastaje wschód słońca,

wartowników leciutko świt trąca.

Śpią nieczuli żołnierze,

żaden grobu nie strzeże,

wino w dzbanach wypite do końca.

 

 

Pierwszy promień, gdy muśnie kamienie,

padnie strach na ciemności i cienie.

I najtwardsze wnet zło

się rozsypie jak szkło.

Dobro zstąpi w jasności na Ziemię.

 

 

Wy, w domowych pieleszach co tkwicie,

nigdy sceny tej, nie, nie ujrzycie:

gdy wypełni grób blask,

w bok odtoczy się głaz,

wyjdzie postać i powie "Ech, życie!"