Droga cienia

[brt]

Szedł drogą cienia 

w rytm cierpienia

zasłaniał czernią kolory

od promieni słońca był odosobniony

Szedł cień drogą w mroku 

ubrany w czerni otchłań

Nie zna słońca i świata w kolorach

Zawsze jest z nami czy może jednak nie

cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie 

czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie

czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz 

wiersz albo książka 

muzyka piosnka 

cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza

jak się pozbyć cienia

gdy umierasz to go już nje ma

gdy przysypie trumnę ziemia 

gdy popioly zapakują w urnę

a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim

krok za krokiem dzień po dniu

cieniu mój 

mój prześladowco 

czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry 

 

wers który by poruszył by mógł się zdarzyć 

zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć 

czyż marzenia jednak nie są od tego

by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa 

choćby dusza martwa 

to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej 

bujanie w obłokach zupełnie 

i niebieskie migdały

jak oczy które na popiół zszarzały z latami 

wypalone paczki 

papierosów 

blizny jak znaczki 

karma znajdzie sposób 

wypite flaszki

kibel zarzygany

o czym to ja

aha 

 

[Poet Ka]

@brt ciekawe opowiadanie o cieniu napisał H.C.Andersen. Takie mroczne.

Edytowane 4 godziny temu przez Poet Ka
literówka (wyświetl historię edycji)