Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

choć mijamy się

zupełnie niepotrzebnie

ze spojrzeniem

które jeszcze długo rani

wciąż wracamy

niosąc serce w czułej dłoni

i samotność

z naszych progów przeganiamy

 

w blasku źrenic

widzę znowu swe odbicie

nawet słowa

zadziwione  stoją z boku

by zatrzymać

te ulotne piękne chwile

usiadł przy nas

otulony ciszą spokój

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...