Bunt na starzenie.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Bunt na starzenie"

 

Jakżesz to, - nie może być tak?!

To ja już nie będę młody?

Obraca się wszystko wspak,

- młodej nie będę urody?!

 

Nie będę prężył już klaty,

w uśmiechu pełnym uroku,

błyskiem oczu jak brokaty

nie będę czarował w zmroku?

 

Nie będzie już balang nocnych,

z popołudnia aż do rana,

bez sił na wszystko wszechmocnych?

To jedna wielka przegrana!

 

Nie, nie wchodzę w takie bycie,

powrócić chcę do młodości,

nie zgadzam się na to życie,

dreptania w domu - w starości.

 

Dopiero życie poznałem,

dopiero teraz doceniam,

wcześniej nie zauważałem,

że mi się w starość zamienia.

 

Może wstecz jest jakiś powrót,

który odmłodzi mnie w czasie,

wskaże mi starzenia odwrót?

Niemożliwe, że nie da się!

 

Chęć ciała rzuca wyzwanie,

- lustro wpucha w pysk ci lata,

jeszcze w sercu zaognianie,

- a zdrowie już figle płata!

 

Kiedyś łamałem zakazy, 

pędząc przez świat jak szalony, 

dziś tylko w kościach mnie łamie, 

z każdej- cholera już strony...

 

Leszek Piotr Laskowski. 

[_M_arianna_]

To są utwory, które należy wkleić do działu Warsztat, lub Wiersze gotowe.