Forsycja 1

[andrew]

Forsycja budzi się ze snu 

otulona nieśmiałą zielenią 

wychyla się na światło 

 

śniło jej się słońce 

zaczęła stroić 

się w kwiaty 

spogląda 

na chłodny świat 

chyba się pośpieszyła 

 

uśmiechnięte 

buzie przechodniów 

zachęcają do wyjścia 

chwali się żółtymi 

pięknymi kwiatami 

 

lubi być podziwiana 

wyprzedziła czas

wzbudza zazdrość 

u wielu sąsiadek 

spoglądają w górę 

z zawiścią 

przebiśniegi krokusy 

 

ona jest teraz królową 

nie zmarnuje 

chwil szczęścia 

rozwinie się szybko 

mimo ...

 

3.2026 andrew 

 

Edytowane 5 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@andrew

Dziękuję Wszystkim za odwiedziny.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[Proszalny]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Piękny wiersz. Ale tu masz chyba literówkę. Tym razem przeczytałem dokładnie, zamiast rzucać okiem ;)

Jak zawsze serdecznie...

[andrew]

@Proszalny

Dziękuję i przepraszam, za moją uwagę o dokładności, mogłem sobie darować. 

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

[Berenika97]

@andrew

 

Piękny!  Odwaga rozkwitania nawet wtedy, gdy świat jest jeszcze chłodny. Forsycja nie pyta, czy to odpowiedni moment - po prostu żyje. 

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.