Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
Stukacz

Stukacz

Drugi utwór z cyklu "Echo" - link do pierwszego https://www.youtube.com/watch?v=PQ8GtapHlG8

 

 

Coś się burzy na dnia granicy

Dnia i nocy, coś się burzy właśnie

I tych dwóch, dwaj niestrudzeni zalotnicy

I te sny, te baśnie

 

I dyszy dwóch rycerzy

W dali księżniczka jak anioł złota

Uśpiona w kamiennej wieży

A baśń, baśń – bo ta

Śni się, ach śni

Noce mroczne, mroczne dni

 

Co było, co będzie

Gdy głucha cisza

I ognie wszędzie

I cisza, i cisza

I nie może usłyszeć nikt

A sen – sen znikł

 

Już nie dyszą, już nie słyszą

Pod kamienną wieżą

Śpi brat wieczną ciszą

Bratnia dusza rycerzom

 

I śni się wojna

I śnią wulkany

I śni się księżniczka

W sen strojna

Lecz obraz zamazany

I wieżyczka, wieżyczka

 

Mija dzień, mijają dni

Sen w śnie się śni

 

Ach, wojna, wojna

I księżniczka strojna

I rycerz co pod wieżą

Gdzie łzy gorzkie leżą

 

Płynie sen, płyną łzy

Gorzkie łzy i mroczne sny

 

Głucho wszędzie, cicho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

I grób

I trup

 

Wstaje rycerz, wstaje brat

Rad – nie rad

A rycerzy dwóch, zalotników dwóch

Ach, sen zły, sen znów

 

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

Nie gardź rycerzem, snem nie gardź jego

Nie gardź księżniczką – dość wszystkiego

 

Głucha cisza i sen znika

Pod wieżą cień przemyka

 

Co to będzie, gdy głucho wszędzie

Wojna, wojna i księżniczka strojna

W sen strojna, i zamek w złocie

I rycerza trup pod wieżą w błocie

 

Wojna, wojna, w cieniu zalotników dwóch

Ach, krew, krew, z żył krew buch, buch

Gdzie księżniczka, gdzie rycerza trup

I sen się śni, mroczny sen znów i znów

 

Stukacz

Stukacz

Drugi utwór z cyklu "Echo" - link do pierwszego https://www.youtube.com/watch?v=PQ8GtapHlG8

 

 

Coś się burzy na dnia granicy

Dnia i nocy, coś się burzy właśnie

I tych dwóch, dwaj niestrudzeni zalotnicy

I te sny, te baśnie

 

I dyszy dwóch rycerzy

W dali księżniczka jak anioł złota

Uśpiona w kamiennej wieży

A baśń, baśń – bo ta

Śni się, ach śni

Noce mroczne, mroczne dni

 

Co było, co będzie

Gdy głucha cisza

I ognie wszędzie

I cisza, i cisza

I nie może usłyszeć nikt

A sen – sen znikł

 

Już nie dyszą, już nie słyszą

Pod kamienną wieżą

Śpi brat wieczną ciszą

Bratnia dusza rycerzom

 

I śni się wojna

I śnią wulkany

I śni się księżniczka

W sen strojna

Lecz obraz zamazany

I wieżyczka, wieżyczka

 

Mija dzień, mijają dni

Sen w śnie się śni

 

Ach, wojna, wojna

I księżniczka strojna

I rycerz co pod wieżą

Gdzie łzy gorzkie leżą

 

Płynie sen, płyną łzy

Gorzkie łzy i mroczne sny

 

Głucho wszędzie, cicho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

I grób

I trup

 

Wstaje rycerz, wstaje brat

Rad – nie rad

A rycerzy dwóch, zalotników dwóch

Ach, sen zły, sen znów

 

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

Nie gardź rycerzem, snem nie gardź jego

Nie gardź księżniczką – dość wszystkiego

 

Głucha cisza i sen znika

Pod wieżą cień przemyka

 

Co to będzie, gdy głucho wszędzie

Wojna, wojna i księżniczka strojna

W sen strojna, i zamek w złocie

I rycerza trup pod wieżą w błocie

 

Wojna, wojna, w cieniu zalotników dwóch

Ach, krew, krew, z żył krew buch, buch

Gdzie księżniczka, gdzie rycerza trup

I sen się śni, mroczny sen znów i znów

 

Stukacz

Stukacz

Drugi utwór z cyklu "Echo" - link do pierwszego https://www.youtube.com/watch?v=PQ8GtapHlG8

 

 

Coś się burzy na dnia granicy

Dnia i nocy, coś się burzy właśnie

I tych dwóch, dwaj niestrudzeni zalotnicy

I te sny, te baśnie

 

I dyszy dwóch rycerzy

W dali księżniczka jak anioł złota

Uśpiona w kamiennej wieży

A baśń, baśń – bo ta

Śni się, ach śni

Noce mroczne, mroczne dni

 

Co było, co będzie

Gdy głucha cisza

I ognie wszędzie

I cisza, i cisza

I nie może usłyszeć nikt

A sen – sen znikł

 

Już nie dyszą, już nie słyszą

Pod kamienną wieżą

Śpi brat wieczną ciszą

Bratnia dusza rycerzom

 

I śni się wojna

I śnią wulkany

I śni się księżniczka

W sen strojna

Lecz obraz zamazany

I wieżyczka, wieżyczka

 

Mija dzień, mijają dni

Sen w śnie się śni

 

Ach, wojna, wojna

I księżniczka strojna

I rycerz co pod wieżą

Gdzie łzy gorzkie leżą

 

Płynie sen, płyną łzy

Gorzkie łzy i mroczne sny

 

Głucho wszędzie, cicho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

I grób

I trup

 

Wstaje rycerz, wstaje brat

Rad – nie rad

A rycerzy dwóch, zalotników dwóch

Ach, sen zły, sen znów

 

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

Nie gardź rycerzem, snem nie gardź jego

Nie gardź księżniczką – dość wszystkiego

 

Głucha cisza i sen znika

Pod wieżą cień przemyka

 

Co to będzie, gdy głucho wszędzie

Wojna, wojna i księżniczka strojna

W sen strojna, i zamek w złocie

I rycerza trup pod wieżą w błocie

 

Wojna, wojna, w cieniu zalotników dwóch

Ach, krew, krew, z żył krew buch, buch

Gdzie księżniczka, gdzie rycerza trup

I sen się śni, mroczny sen znów i znów

 

Stukacz

Stukacz

Drugi utwór z cyklu "Echo" - link do pierwszego https://www.youtube.com/watch?v=PQ8GtapHlG8

 

 

Coś się burzy na dnia granicy

Dnia i nocy, coś się burzy właśnie

I tych dwóch, dwaj niestrudzeni zalotnicy

I te sny, te baśnie

 

I dyszy dwóch rycerzy

W dali księżniczka jak anioł złota

Uśpiona w kamiennej wieży

A baśń, baśń – bo ta

Śni się, ach śni

Noce mroczne, mroczne dni

 

Co było, co będzie

Gdy głucha cisza

I ognie wszędzie

I cisza, i cisza

I nie może usłyszeć nikt

A sen – sen znikł

 

Już nie dyszą, już nie słyszą

Pod kamienną wieżą

Śpi brat wieczną ciszą

Bratnia dusza rycerzom

 

I śni się wojna

I śnią wulkany

I śni się księżniczka

W sen strojna

Lecz obraz zamazany

I wieżyczka, wieżyczka

 

Mija dzień, mijają dni

Sen w śnie się śni

 

Ach, wojna, wojna

I księżniczka strojna

I rycerz co pod wieżą

Gdzie łzy gorzkie leżą

 

Płynie sen, płyną łzy

Gorzkie łzy i mroczne sny

 

Głucho wszędzie, cicho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

I grób

I trup

 

Wstaje rycerz, wstaje brat

Rad – nie rad

A rycerzy dwóch, zalotników dwóch

Ach, sen zły, sen znów

 

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

Nie gardź rycerzem, snem nie gardź jego

Nie gardź księżniczką – dość wszystkiego

 

Głucha cisza i sen znika

Pod wieżą cień przemyka

 

Co to będzie, gdy głucho wszędzie

Wojna, wojna i księżniczka strojna

W sen strojna, i zamek w złocie

I rycerza trup pod wieżą w błocie

 

Wojna, wojna, w cieniu zalotników dwóch

Ach, krew, krew, z żył krew buch, buch

Gdzie księżniczka, gdzie rycerza trup

I sen się śni, mroczny sen znów i znów

Stukacz

Stukacz

Drugi utwór z cyklu "Echo" - link do pierwszego https://www.youtube.com/watch?v=PQ8GtapHlG8

 

 

Coś się burzy na dnia granicy

Dnia i nocy, coś się burzy właśnie

I tych dwóch, dwaj niestrudzeni zalotnicy

I te sny, te baśnie

 

I dyszy dwóch rycerzy

W dali księżniczka jak anioł złota

Uśpiona w kamiennej wieży

A baśń, baśń – bo ta

Śni się, ach śni

Noce mroczne, mroczne dni

 

Co było, co będzie

Gdy głucha cisza

I ognie wszędzie

I cisza, i cisza

I nie może usłyszeć nikt

A sen – sen znikł

 

Już nie dyszą, już nie słyszą

Pod kamienną wieżą

Śpi brat wieczną ciszą

Bratnia dusza rycerzom

 

I śni się wojna

I śnią wulkany

I śni się księżniczka

W sen strojna

Lecz obraz zamazany

I wieżyczka, wieżyczka

 

Mija dzień, mijają dni

Sen w śnie się śni

 

Ach, wojna, wojna

I księżniczka strojna

I rycerz co pod wieżą

Gdzie łzy gorzkie leżą

 

Płynie sen, płyną łzy

Gorzkie łzy i mroczne sny

 

Głucho wszędzie, cicho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

I grób

I trup

 

Wstaje rycerz, wstaje brat

Rad – nie rad

A rycerzy dwóch, zalotników dwóch

Ach sen zły, sen znów

 

Ciemno wszędzie, głucho wszędzie

Co to będzie, co to będzie

 

Nie gardź rycerzem, snem nie gardź jego

Nie gardź księżniczką – dość wszystkiego

 

Głucha cisza i sen znika

Pod wieżą cień przemyka

 

Co to będzie, gdy głucho wszędzie

Wojna, wojna i księżniczka strojna

W sen strojna, i zamek w złocie

I rycerza trup pod wieżą w błocie

 

Wojna, wojna w cieniu zalotników dwóch

Ach, krew, krew, z żył krew buch, buch

Gdzie księżniczka, gdzie rycerza trup

I sen się śni, mroczny sen znów i znów



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zrozumieć czas to zrozumieć siebie. Bo jak inaczej pisać o tym, co nas określa i otacza? Innym razem o czymś, co ulotne i nieuchwytne? Czas pomiędzy wskazówkami płynie zawsze tak samo. A jednak można go spowolnić, przyspieszyć lub naciągnąć.     Jesteśmy z nietrwałej materii. Mamy swój początek i koniec. Wydźwięk naszego życia zależy już tylko od nas. Człowiek głośno płacze, witając świat. Bywa też, że to ostatni tak głośny akcent. Resztę dni woli spędzić w ciszy, z dala od tych, którzy lubią się rozpychać.     On woli obserwować z dystansu. Nie lubi tłoku. Wystarcza mu to, co bliskie. Wszystko, co kocha, ma na wyciągnięcie ręki. Nie musi rozprawiać o tym, jak bardzo chciałby to zdobyć… Ani co by było, gdyby tego nie miał. Ma swój świat. Blisko ma też swoją miłość.     Dopiero niedawno pojął, jak jest blisko. Myślał, że musi szukać jej na krańcach świata. A ona przyszła nagle. Pojawiła się pomiędzy tyknięciami zegara. Jedno spojrzenie zadecydowało o wszystkim.     Teraz już wie – nie jest sam. To nic, że ona ma swój świat i własny czas. Pomiędzy jednym tyknięciem jednego, a mrugnięciem powiek drugiego. Są w stanie przeżyć więcej niż się wydaje. Dłużej niż to, co było. W nieistniejącym jeszcze i nienazwanym. Podszytym wszystkim, co się wydarzyło o niewypowiedzianej porze.     Przecież zakwitła właśnie dla niego. A on jej się przyśnił.  
    • @Marek.zak1     Takie to były czasy. Takich jak my jest pewnie wielu, ale alergia na władzę - (jaka by nie była) powoduje , że nie rzucamy się w oczy.  Ale , pamiętamy. "  Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta. Możesz go zabić – narodzi się nowy. Spisane będą czyny i rozmowy." Właśnie spisuje. Te z przed czterdziestu lat i te z przed czterech i te sprzed roku.   Pozdr.  
    • @Berenika97 Tak już z nami jest, że pociąga nas to co niedopowiedziane.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Waldemar_Talar_Talar Bóg został zrodzony, a nie stworzony:)
    • Śliczne, perfekcyjne, uwodzicielskie... Tak można i trzeba :-) korzystać z poetyckości języka i wizji w prozie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...