WIERSZ ZAMIAST WSTĘPU

[Andrzej300]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

PUBLIKACJA W RAMACH CYKLU POETYCKIEGO 365 OKRUCHÓW DNIA
WIERSZ NR:1
TYTUŁ:WIERSZ ZAMIAST WSTĘPU
DATA:1 I 2026
Autor:Andrzej300 
Inspiracja:

Wiersz dostępny na fb do dnia:30 III 2026
NASTĘPNIE ZOSTANIE PRZENIESIONY NA MOJĄ STRONĘ INTERNETOWĄ:

Wiersz:

Nie zaczynam od obietnic, tylko od kroku jednego,

Ten tomik nie jest planem ani mapą na przyszłość,

jest zapisem uważnym tego, co było po drodze.

Zanim dzień w wieczór spłynął, a myśl ucichła w ciszy,

zbieram to, co się zdarza, nie pytając o sens.

Życie nie czeka nigdy, aż staniemy gotowi,

Inspiracje przychodzą i gasną bez pożegnania.

 

Nie zatrzymuję się długo, nie nazywam wszystkiego,

Biorę to, co jest teraz, i pozwalam iść dalej.

Nie wszystko chce być jasne ani prosi o wybór,

Nie wszystko domaga się decyzji i słów.

Czasem wystarczy spojrzeć i zapisać istnienie,

Pozwolić, by zostało, choćby tylko na chwilę.

 

To nie jest zbiór odpowiedzi ani prawd ostatecznych,

To ślad dni, które były — i już nie powrócą.

Trzysta sześćdziesiąt pięć prób bycia tu i teraz,

Zanim okaże się nagle, że było ich mniej.

Piszę, mówię i nagrywam, by nie zgubić chwil,

 

Czasem wierszem, czasem głosem zapisanym w drodze.

Miasto, góry i lasy, zmęczenie i zachwyt,

Śnieg pod stopą, cisza po rozmowie bez słów.

Interesuje mnie poranek i powrót do domu,

Ciepło, które zostaje, gdy dzień już się kończy.

Nie szukam definicji ani prostych wyjaśnień,

Bardziej obecności niż znaczeń i nazw.

 

To miejsce jest pamięcią i próbą ocalenia

Myśli, obrazów, spotkań i cichych pragnień.

Czytam głośno to, co było zapisane po drodze,

W samotności i bliskości, w ruchu i w bezruchu.

 

Jeśli coś z tego zostanie, to znaczy: wystarczy.

Jeśli coś zniknie — w porządku, tak miało się stać.

Najważniejsze, że przez chwilę było prawdziwe,

I że ktoś je zauważył, zanim zgasł jego ślad.