Historia edycji

Na wzgórku rządzą:

Knurr, Bidon i Amida

Trzech muszkieterów raka wątroby

We wzgórkowym zamczysku

Sceny jak w Otranto

Ojciec sarmata zakłada palto

Dał ciepłą kluchą synowi po pysku

Wzniósł razem gmach na obroty

Cieniem nad wioską obraca kippa

Na wzgórku rządzą:

Sepsi, Kiła i Mogiła

Zagazowanych tępią tumanów

Turlając przed okiem rozległą miedzą

Zaczęło się to czarnym handlem

Wraz z nawałnicą piętnastego wieku

Obite jak grunt falą u brzegu

Nadęli policzki i jednym haustem

Napawają się złotem i miedzią

Do tego nadzieję marylskich kurchanów

Morel Salomon* palcem zabija

Na stołku pierdzą:

Garry, Eustachy, Noe i Zygmunt

Tylko nie w tym kościele praży

Zagłuszają go chmury wzgórkowe

DIETA CUD DIETA CUD DIETA CUD

Z wędzidłem wyssany brud

Niebo przykrył termicznym kocem

I każe gwiazdom ubiegać się o azyl

Jak dyrygent ma pilnować rytmu?

Tak o jego pracy twierdzą.

Szklarze sparzone w hucie paluchy

Umęczone w powszechnym cyberzakładzie

Wsadzają sobie głęboko w dupę

Ażeby chociaż kciuk uratować od tego odoru

Wyciągnięty w góre, mówi że jest okej

Ozon wściekły drży do okien

Że na próżno schylił otworu

Brzydko dzisiaj rozdał krupier

Więc zastygł lud w szklanym przysiadzie

Setki serc zobaczą, nim wyzioną duchy

Przy stole siedzą:

Kozyra, Baal i Abbadon

Cóż ten rok ze sobą przyniesie?

Ten trzeci, w ciemnych okularach

Szpera nosem po globusie

U boku Szatana w balowym luksusie

Chwalił się co wszczął w kontuarach

I co zrobił w minabskim* mieście

Jako mięso armatnie byle Meigel baron

"Wstawił się" przed twierdzą.

Ten drugi, stoi w Nowym Jorku

Skorodowana żądzą płonąca pochodnia

Chwieje się na samą woń

Kruków krążących nad Tel Awiwem

Toteż rzuca im trochę ziarna

Ten trzeci, nie byle parias

Na wieść że wkrótce trzej pójdą z dymem

Wyciągnął w powietrze dłoń

Opróżniono wtem krwiste rzeki do cna

Jak stare wino, z tęsknotą marzące o korku.