Umieranie.

[leszek piotr laskowski]

"Umieranie"

 

Opisałbym ją, gdybym mógł –

tej granicy jasności smaki,

doczesnego życia ten próg;

nie mam jak, bo w słowach braki.

 

Światło pożegnalnej gamy,

nadjaskrawo tajemniczej,

przejściem wymiarów nieznanych

zmienia myśli sens, oblicze.

 

O dziwo! W miarę zbliżania

łagodzi obaw złe lęki.

Idziesz w stronę powitania

jak do wyciągniętej ręki.

 

Bez pożegnania odchodzisz,

niespodziewanie wołany.

Złudzeniami się nie zwodzisz –

taki los był ci pisany.

 

Nieświadom wagi momentu,

brniesz w to, co śmiercią się zowie.

Siedem ty znasz sakramentów,

o ósmym zaraz się dowiesz.

 

Powoli mgła się zagęszcza

widocznością drzwi wizjera.

Środkiem ta biel jest jaśniejsza,

w mózgu i sercu rozpiera.

 

Czujesz ulgę zaufania,

początkowy lęk zanika.

Jakby do domu wracania

w twojej jaźni, już umrzyka.

 

Tego nie wiesz, nie pojmujesz,

mijasz punkt – chyba? – wieczności.

W stronę światła się kierujesz,

bez przymusu, wręcz w miłości.

 

Ratujący cię nie wiedzą,

że prawie już tam wstąpiłeś.

„Szczęście pan miał” – ci powiedzą –

„całkiem martwym pan już byłeś”.

 

Teraz dziwną pustkę czujesz,

kryształowy, wiatr sterylny.

Trochę czasu potrzebujesz,

by życiu znów być przychylnym.

 

W kredycie poprawy większym

obietnice w sobie dusisz.

Z spojrzeniem na świat jaśniejszym

wiesz, że poprawić się musisz.

 

Czas ten zamienia się w blizny,

dużo lżej już śmierć odbierasz.

Widzisz życiowe płycizny,

kiedy myślisz o tym teraz.

 

Że byłeś przy bramie bycia,

wchodząc w tajniki wszechświata,

i powróciłeś do życia...

Czy to kara jest, czy zapłata?

 

Leszek Piotr Laskowski

[LessLove]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ktoś powiedział: życie jest powolnym umieraniem. Złośliwiec jakiś.

Według wielu ksiąg, umieranie jest powrotem do domu. Może nawet chwilowym. Śmierci nie ma, jest żal odchodzenia od tego, co znane w nieznane. Ale tu i tam jesteśmy u siebie, w to wierzę. Piękny i prawdziwy wiersz. Pozdrawiam. 

[iwonaroma]

A może lekcja? (odnośnie puenty)

 

Pięknie opisane to powitanie 

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - głęboki sensowny wiersz - 

                                                            Pzdr.

                                                                   

[Poet Ka]

@leszek piotr laskowski pendant do Inwokacji !

[Berenika97]

@leszek piotr laskowski

 

Gdy ósmy sakrament uchylił Ci drzwi,

zrozumiałeś, jak kruche są ziemskie dni.

Powrót z tej bieli w świat pełen blizn,

to nie wygnanie do marnych płycizn.

 

To raczej dar, choć w smaku surowy,

byś pisał rozdział zupełnie nowy.

Skoro już wiesz, co na końcu czeka,

żyj uważniej - nim wieczność poczeka.