Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W pomarańczowym kubku
mieszam dwa horyzonty-
- własny i herbaciany

Wcieram cukier
na ciepło
wygładzając zmarszczki

Rozbieram trzecie dno
a fajansowe ucho
podsłuchuje fusową cygankę


Wrzątkiem oblewam słowa
stawiając na temperaturę-
- pozostawiam gorący niesmak

Opublikowano

Bardzo - tak spokojnie i "herbaciano." Umiesz stworzyć klimat, a o herbacie można bez końca.
Mam uwagi formalne, sam zadecyduj, czy nie lepiej :

mieszam dwa horyzonty >> wyrzuciłam myślnik, jeden wystarczy
- własny i herbaciany

na ciepło wcieram cukier >> zmiana szyku

wygładzając zmarszczki

Rozbieram trzecie dno
fajansowe ucho >> wyrzucam „a”

podsłuchuje fusową cygankę >>czy tutaj nie powinien być Biernik?


Wrzątkiem oblewam słowa
stawiając na temperaturę >> podobnie myślnik
- pozostawiam gorący niesmak


Pozdrawiam serdecznie Arena

Opublikowano

Dziękuję Areno za komentarz. Rzeczywiście.. Biernik;) Wcieranie cukru.. hmm.. to na ciepło można połaczyć w takim zapisie i z cukrem i z tymi zmarszczkami( dodatkowe pole do interpretacji) . A takie podwójne myślniki... nie wiem, po prostu lubię.

Dziękuję za poświecony czas. Pozdrawiam

Opublikowano

W pomarańczowym kubku
mieszam dwa horyzonty-
- własny i herbaciany->wg mnie najlepsza strofa, poza tym pomarańcz (barwa zachodzącego słońca) świetnie skomponowana z zetknięciem skrajnych horyzontów

Wcieram cukier
na ciepło
wygładzając zmarszczki->dobre i tyle;)

Rozbieram trzecie dno
a fajansowe ucho
podsłuchuje fusową cygankę- bardzo ciekawa zabawa słowem, kubek nabiera magiczności wraz z cyganką i przyszłościa, wiadoma tlyko dla nie-gumowego ucha:>


Wrzątkiem oblewam słowa
stawiając na temperaturę-
- pozostawiam gorący niesmak-pointa celna, nie mam zandych zarzutów;)

Duzy plus za kliamat, jeszcze większy za pomysł

Pozdrawiam
Agata

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...