Takiem ci pieśni śpiewał

[w0lfy77]

 

Zmierzyłem bezkres oceanu 

Ja tułacz, ja wygnaniec 

Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu 

 

Całuję ziemię ojczystą, 

Choć ją przeklnąłem, rzekomo nieczystą….

 

Ja tułacz, ja wygnaniec wieczny 

Moja przystań z tego samego prochu 

Ulotna jak to ciało

Więc, czy gdyby w proch wreszcie się przemieniło….

Czy ten tułacz, ten wygnaniec

Zamknął na raz spokojnie w szkatułce czystego Eteru!

 

Gdyby tylko tak się stało…. 

Ale inną mi dało fatum Mojrę

Czy też długa jej nić? 

Czy krótka zatem?

Nie odgadnę tego zawczasu, drżę jeszcze przed grobem! 

Bogowie! 

 

Głupi tułacz i wygnaniec, 

Więc padnę na kolana wam! 

Splotłem dawno białe ręce

 

Zmierzyłem bezkres oceanu 

Ja tułacz, ja wygnaniec 

Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu

 

Błagałem o pomyślną nić dla tej prządki 

By mi plotła same cuda, 

I wtedy gdy się niebo z chmurami ciemne rozszalało 

Bure, mocną łzą o szybę uderzało 

 

Ja tułacz, ja wygnaniec 

Wieczny nieprzyjaciel nietrwałego Edenu 

 

Tedy czułem twą opatrzność! 

I wiedziałem, i wiedziało moje głupie serce! 

 

Gdy się niebo rozszalało… złapałem was za ręce, Bogowie 

A w te wiosnę ptaki latały nisko, samoloty latały nisko, nuciłem tę samą tkliwą piosnkę 

 

O, Bogowie! 

Rąk wam jeszcze nie składam do grobu, 

Ani nóg, ani serca nie dam wam jeszcze w aloesowy liść!

 

Tylko nucę, nucę i nucę 

Patrzę na niebo szukam - znak 

Jeżeli powiesz, że tak… 

To tak! 

 

Ja wieczny tułacz

Wieczny wygnaniec 

 

Nie puściłem waszych rąk

W głowie mam tą samą piosnkę

Z dokładnością szła ona tak…

 

Zmierzyłem bezkres oceanu 

Ja tułacz, ja wygnaniec 

Nieprzyjaciel, nietrwałego Edenu