Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Maj, 1897, W Saskim Ogrodzie

 

Na starej fotografii

Olchy, topole, ławki,

W domyśle brąz i zieleń.

Więzy, jesiony, ludzie,

Maj przydaje lekkości.

 

Na starej fotografii

Bo to czas wypoczynku,

Panie, panowie, dzieci.

Siedzą, stoją i leżą,

Widać na twarzach radość.

 

Matki  z dziećmi na krzesłach 

Panowie sypią żartem,

Panny biegają w lesie.

Wachlarze, koki, wąsy,

Echo ich głosy niesie.

 

Na starej fotografii 

Panowie dyskutują,

Student leży na trawie.

Panie się uśmiechają,

Wszyscy młodzi i piękni.

 

Na starej fotografii

Słońce przyświeca ludziom,

Panna się chowa w drzewach.

Ktoś utrwalił na wieki,

Ten obraz tak wymowny.


 

Do czasu najbliższej pożogi.



 

Edytowane przez Poet Ka
Dodano fotografię (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

a Ogród Saski już wiele widział

oraz niejedną pożogę przetrwał

sielskie pejzaże epoka skrywa

już fotografie trzeba przewietrzyć

 

 

przed wojną pałac zamykał ogród

dziś pozostały tylko arkady

już odbudowa i to jest powód

by powspominać ciut aby aby

...

 

Pozdrawiam

 

Opublikowano

Usiadłem na parkowej ławce i oddałem beztrosce. A tu nagle cios między oczy, test rzeczywistości - puenta. Dobrze poprowadziłaś czytelnika. Szedłem tym wierszem, jak po sznurku, aż nagle chwila zadumy, zmieniła się w olśnienie. 

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...