Wiersz bez końca

[APM]

Wiersz bez końca

 

w łódce z papieru siedzę

omijam fale złych myśli

łzy wylewam za burtę

zapycham dziury wierszami

rekiny smutku krążą

rozcinają spokój

wpatrzona w niebo

rysuję ptaki

poluję na dobre myśli

bez końca

 

[violetta]

Jak w szalupie:)

[Berenika97]

@APM

 

Papierowa łódka na oceanie smutku - krucha metafora o wielkiej sile. Papier jest mocniejszy niż myślisz.

To napięcie między "rekinami smutku" a "ptakami w niebie" sprawia, że  wiersz jest w równowadze. Czasem poezja to jedyny materiał, który trzyma nas nad wodą.  Pozdrawiam. 

[APM]

@violetta a woda w butach hlupie...

@Berenika97 Dziękuję, pdooba mi się to co, napiałaś o papierze i poezji.

[Jacek_Suchowicz]

@APM

 

po co polować na dobre myśli

gdy same do nas przypłyną

zanęcić trochę miłością czystą

rozsypać świetlną przyszłość

:))

[violetta]

@APM czas wylać wodę albo zmienić buty na wiosenne:)

[Alicja_Wysocka]

@APMPapier dużo wytrzyma, często więcej niż człowiek. 

 

I wiesz, jak już mu coś powierzysz, to robi się jakoś lżej i lepiej. 

[APM]

@Alicja_Wysocka Masz rację. Ten wiersz dzisiaj przypadkowo znalazłam porządkują jakies dokumenty i zdziwilam się, że to ja napisałam.

@violetta na sandałki, na baletki, na czułenka...