Pętla

[Mel666]

Cicho… cichosza

Powiem ci sekret,
sekret przykryty serwetką,
czekający gdzieś w tle.

Bądź cicho…

Nie lubię tego świata,
który zaciska pętlę na mojej szyi.
Dusi mnie,
jakby sam pragnął oddechu.

Kiwam głową.

Cisza!

Nie chcę tu być.

 

Czuję lekkie mrowienie
w dłoniach,
gdzieś na karku…

Moje serce,
im bliżej,
tym głośniej bije.

Odgłos na torach…

Krzyk.

Edytowane 16 Marca przez Mel666 (wyświetl historię edycji)

[Papierowy Lis]

@Mel666 poważny temat. Zawsze jedna łza spada z nieba gdy odchodzi ktoś, kto nie powinien. Ciekawe czy kiedyś gwiazd zabraknie. Gustuję i pozdrawiam 

[Mel666]

@Papierowy Lis każda łza to niegasnąca gwiazda. Spadajaca czy nie wciąż gdzieś jest....nadzieja

[Berenika97]

@Mel666

 

Ten wiersz niemal fizycznie dusi czytelnika. Metafora świata jako pętli zaciskającej się na szyi jest brutalnie szczera i przejmująca. To zapis momentu, w którym rzeczywistość staje się tak nieznośna, że jedynym pragnieniem staje się ucieczka - niestety, w tym przypadku, ostateczna. 

[Poet Ka]

@Mel666 wstrząsające