Obyś i Ty - Akt I

[Krzysztof Pokrzywiec]

Jak uwierzyć, w rzeczywistość mam?

I że daleki, po horyzont świat?

Kiedy zamknąłeś mnie ciasno,

W labiryncie, własnych strachów.

 

Dziś dostajesz ciszę na usługi.

Dziś już wiesz.

Jak to jest, gdy echo gra.

Wiadomości co wilżą oczy.

 

Turbulencje, normalna sprawa

Ma je każdy pilot w świecie.

Wiele rzeczy psuje stabilność.

Odwaga to powinność

Lecz, nie u ciebie.

 

Wszystko, odchodzi z lawiną

I nowe się szczyty piętrzą.

Pod słowem o nowym tonie.

Żyję, w zapomnieniu o tobie.

 

Złamane serce, jest okej.

Gdy oderwiesz się od ziemi.

Nagle drżysz, ciśnienie skacze szalone,

Jak niepewność w sprawy utajone.

 

A gdy cię olśni, słońce nad chmurami.

Gdy zobaczysz, świat wspaniały.

Gdy się ludzie, staną mrówkami.

Złamane serce, zginie za zasłonami,

 

Tak jak zginąć powinny twe strachy.

Gdy cię trzymałem za rękę nocami

Leczy ty wolałeś w izolatce paść.

I w ciszy obserwować zza rogu.

 

Lecz wiesz co? Jest dobrze.

Złamane serca są okej.

I znikają, w pyle świata wielkiego.

Więc trzymaj się niemy druhu.

Obyś nad chmury wzleciał i ty.

[michal_stefan]

@Krzysztof Pokrzywiec Oby.