Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Chciałbym znów powrócić tam,

W strony, tak odległe nam.

Za górami szczerbionymi gdzieś,

Za lasami, zbyt gęstymi by przejść.

Gdzieś tam pośród bajek stron.

 

W wysokich wieżach żyją księżniczki,

O dobrych sercach, co tępo czekają.

Aż je głupie uratuje, książę z bajki.

Jak naiwne i bezsilne są one,

Lecz jakie serca mają szczęśliwe...

 

W bajkach, gdzie smoki szaleją.

Wszystko jak nici jest proste.

Wystarczy iskra gdzieś w oku,

Spojrzenie w deszczu, na polanie.

Od razu zjawia się miłość i kochanie.

 

Dziś, gdy zakochujesz się z chemią,

Patrzysz w gwiazdy, mówiąc „ to jest to”.

Nigdy nie wiesz, kiedy twój świat się zawali.

A wspólne drogi wydrążą koleiny.

Tylko w bajkach, żyją czyste miłości.

 

Chcę utknąć w tym stanie barwionym,

Gdzie nie czuć bólu i gniewu.

Gdzie serce pozostaje uczciwe,

Bez rysy.

Lecz dziś tracę iskry, barw z mej twarzy.

 

Nocami wracam do opowieści,

I do czasów dzieciństwa.

Gdzie zanurzeni w różu,

Myśleliśmy, że wszystkich czeka,

Miłość wprost jak z Disneya.

 

Spalają kolejne strony za stroną.

Topnieją woskowe twarze aktorów.

Idealne w swych rysach w postawie.

To nie jest świat fantazji, ni baśnie.

Tutaj miłości są trudne, brutalne.

Opublikowano

@Krzysztof Pokrzywiec gorycz, ale czy za nią idzie akceptacja? Zresztą świat baśni ma też swoją ciemną stronę, jest tam pełno cierpienia i niesprawiedliwości. Chociażby Mała syrenka, Dziewczynka z zapałkami itd. Może po prostu takie jest życie a my wciąż marzymy za Utopią. Wiersz mi się podoba choć jest może trochę przegadany , ale ostatnia zwrotka jest piękna 

Pozdrawiam serdecznie kredens 

Gość vioara stelelor
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

I takimi trzeba je przyjmować.

 

Twój wiersz jest bardzo prawdziwy. Zgadzam się w stu procentach, że wychowano nas na historiach, które miały wpoić nam jakiś system wartości i zasad, a on w realnym życiu okazał się funta kłaków wart.

 

W poszukiwaniu ideału bardzo łatwo jest zbiegać pół życia, albo spędzić je w poczekalni, a jeśli się zorientujemy za późno, to co wtedy?

 

Ważne jest działanie - ciągła weryfikacja okoliczności, sytuacji i stawianie sobie celów do osiągania.

Poszukiwanie obszarów, na które mamy wpływ.

Akurat jest to jeden z aspektów baśni i opowieści, który mówi prawdę o ludzkiej sile sprawczej.

 

Edytowane przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiele mówimy do Boga  i o Nim  najwięcej ci co daleko    a świat  świat byłby  jak piękna kwitnąca łąka  każdy kwiatek listek  cieszy się istnieniem    zajrzyjmy w siebie  częściej słuchajmy    CO BÓG  CHCE POWIEDZIEĆ    wtedy …   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia męki i śmierci Jezusa   
    • @Poet Ka  To wiersz o próbie uchwycienia " rytmu lata".  Jest bardzo zmysłowy.  Pokazujesz nam ten wolny dzień obrazami. Bardzo podoba mi się ta  "rama miniatury". Patrzysz przez "romby miniatury" , czyli siatkę i opisujesz to, co widzisz.  Krótkie wersy budują,przy moim odczycie, zapis małych,  ulotnych chwil. Liczy się tylko tu i teraz.  To te chwile dają szczęście. Mamy to konkretne obrazy : wiśnie, kubek, radio, płochacza kawę, filiżankę.  Zastanowił mnie tu dobór samych wiśni, które są zbierane do kubka. Ja odczytuję to tak, że ich słodko- cierpki smak jest jak ten dzień  - najpierw słodki,  potem, gdy się już skończy zostanie po nim cierpkość. Być może przesadziłam, jednak taki mam tego odbiór.  Cały opis tych " małych chwil" oddziałowuje na zmysły.  Mamy wspomniany wcześniej smak wiśni, dźwięk radia, zapach kawy - to sprawia, że się to czuję. Ostatnie wersy mówią nam o tym, że zwykły, czerwcowy dzień, jego małe chwille mają taką moc, że znów można mieć 20 lat.    Dziękuję za wiersz na piękny czerwcowy dzień.  Pozdrawiam serdecznie🪻  
    • A to Boryny żur, drużyny robota
    • @Poet Ka ... a wokół świat bez cieni   ubrany nie tylko w marzenia   kwitnie ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • rytm lata   przy wiśni w czerwcu    w rombie  siatki jak w ramie miniatury   przysiadł  płochacz   do kubka wpadają  drobne ciemne  owoce   kawa już w domu pachnie   filiżanka przy radiu   dobiega rytm muzyki   piszę  szczęśliwa że wolny  dzień    łapię zmysłami  lato i rytm   znów mam dwadzieścia  lat  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...