Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Słońce mi w oczy. Jadę przed siebie,
a Ciebie nie ma. Możeś już w niebie?

 

Twój śmiech mi dźwięczy. Jagódka młoda,
i taka jasna jak dzień osoba


żyła lataniem - ten lot był krótki.
W sercach zostały kolory smutku.

Rankiem w przestworza Cię skrzydła porwały,
unosząc ciszę, gdzieś ponad dachami.

Jadę, a wiosna kwiaty wybudza.
Ciebie nie zbudzi już żadna burza.

Niebo zgarnęło Cię tam do siebie.
Niebo kochałaś i jesteś w niebie.



PS Pamięci Jagody Gancarek, pilotki balonowej, która zginęła 9 marca w Zielonej Górze na 33-metrowym bloku mieszkalnym.

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez beta_b (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...