Nim powiedziałeś nie

[Myszolak]

Nim powiedziałeś „nie”,
czym to było?

 

Było pewnością, 
że to czymś jest.

 

Zajętą ławką w parku, 
zgięciem szyi, 
tyłem głowy na oparciu,
wspomnieniem, jeszcze niczyim.

 

Ale zaraz naszym.
Oczami raz obok, 
raz w duszy. 
Powidokiem kwiatu 
wypatrzonego przed sobą. 

 

I się nie odbyliśmy,
ale ja tę ławkę od dawna
miałam wypatrzoną. 
Zanim zostaliśmy niczym.
 

[Berenika97]

@Myszolak

 

"I się nie odbyliśmy" - to jedno z najsmutniejszych zdań, jakie można powiedzieć o relacji. Bo coś przecież było - ławka w parku, wspomnienie "jeszcze niczyje, ale zaraz nasze". To był moment potencjalny, naładowany możliwością. A potem ktoś powiedział "nie" i to wszystko stało się niczym.

Ale narratorka podkreśla- "ja tę ławkę od dawna miałam wypatrzoną". Ona była gotowa. Ona widziała możliwość wcześniej. I ta wypatrzona ławka pozostaje - jako świadectwo tego, co mogło być. Wiersz o nieodwzajemnieniu.

 

[Alicja_Wysocka]

@Myszolak Mam jakiś dziwny sentyment do ławek. Gdyby się tak dało z nimi porozmawiać.

[Myszolak]

@Alicja_Wysocka Ja też... mam z ławek wiele wspomnień :) i na pewno miałyby dużo do opowiadania

[Myszolak]

@Berenika97 Dziękuję :) Tak, ta ławka, choć pusta, jak piszesz - naładowana możliwością. 

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

To bardzo smutne - rozminięcie się oczekiwań, nadziei - coś miało być, ale nie było.

Albo inaczej - coś zaczęło być, ale ktoś to uciął.

Jakaś rzeczywistość już się skonkretyzowała - ławka, spotkanie, a potem nagłe, nieoczekiwane "nie", które strąca w niebyt. Nie człowieka, ale to, co w nim żyło. Możliwości, drogi, cele, projekty. Wspomnienia jak nienarodzone dzieci.

Ale zawsze przyszłość, niezależnie od tego, co za nami, oznacza możliwości do zrealizowania, powołania na świat. To nie jest zamknięcie, tylko przemiana.

[Myszolak]

@vioara stelelor Dziękuję :) bardzo ładnie to opisałaś, tak w tonie wiersza bym powiedziała, chyba to czujesz :) Najbardziej przyziemnie, to zaproszenie na spotkanie, którego ktoś nie przyjął, ale zdążyło się już nakręcić w wyobraźni.

 

„To nie jest zamknięcie, tylko przemiana„ - :))