Koszmarny sen życia

[Toyer]

Co dzień zamykam oczy
by umrzeć na parę chwil
gdzie jestem w nocy
gdy miłość się śni

czy śmierć jest snem
a sen śmiercią
życie we mnie zakochane
bez wzajemności miłością

dlaczego cały dzień
chcę wiecznie nie istnieć
życie to koszmarny sen
jak żyjąc życie zapomnieć

jest we mnie wojna
o każdy oddech
nadzieja skromna
nie pozwala umrzeć

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zastanowiłbym się, na miejscu peela, czy to nie jest już stan depresyjny.

O ile nie tylko poza poetycka.

Bo jeśli to pierwsze - czerwone światełko już się pali, alarm pika - zastanów się, jak sobie pomóc.

[Toyer]

@vioara stelelor Leczę się od 15 roku życia - jestem pod opieką lekarza psychiatry - leki biorę - chodziłem na psychoterapię ale nie pomagała - raz jest lepiej raz gorzej - nie wiem jak jeszcze pomoc sobie mogę - emocje przelewam na wiersze 

[Gość vioara stelelor]

@Toyer Ok, rozumiem.

Dobrze, że jesteś pod opieką.

Wiesz, nie chciałam prowokować do zwierzeń publicznie, tylko zawsze niepokoję się, gdy widzę u kogoś w wierszu takie treści.

Ludzie piszą czasami coś dla teatru, a ktoś przeczyta i zrobi coś głupiego, bo nie walczy o siebie, tak, jak Ty,

W każdym razie - szacun dla Ciebie, za tę walkę :)

[Berenika97]

@Toyer

 

"Nadzieja skromna nie pozwala umrzeć" -  czasem to jedyna rzecz, która trzyma.  Wiem, że teraz nie wygląda na wystarczającą, ale ta walka o każdy oddech, którą opisujesz - to dowód siły, nawet jeśli się tak nie czuje.