Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

"Leśne głębiny"

Pamiętam dobrze sekrety ostoi,
szlaki zwierzęce, przejścia odwieczne.
Wchodziłem w pralas, co wieki już stoi,
choć rozum ostrzegał: „To niebezpieczne”.

Tam czarny bocian w ciszy gniazdo plecie,
łoś płową łychą drogę ci zastąpi,
żmija mknie skrycie w paproci bukiecie,
a mchu aksamit wskazówek nie skąpi.

I to wrażenie, że wataha śledzi,
gdy mrok gęstnieje w gasnącej pożodze...
Tam w wiecznym cieniu szukasz odpowiedzi,
idąc przez puszczę po dziewiczej drodze.

Gąszcze półmroków mijane w zaparte,
przez martwe bagna, kresem tchu ostatka.
Przeszkody wolą i hartem odparte,
gdzie dzika knieja – to jedyna matka.

Chęć, by odciskać ślad stopy swobodnej
tam, gdzie człowiecza obecność nie gości;
w pogoni za cudem natury płodnej,
w sercu spragnionym surowej wolności.

A gdy wracałem w ludzkie szlaku progi,
wciąż czułem pod stopą bagienną miękkość.
W milczeniu wchodziłem w nasz świat ubogi,
niosąc w umyśle puszczy nieugiętość.

– Leszek Piotr Laskowski

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...