wpizdu. preces.

[Rrr]

mam pięty zajechane, zrogowacenia i krew odciskam ci na kafelki, mnie tu nie ma. a klęczę i próbuje zmyć ten syf,

mnie tu nie ma. a ty patrzysz i mówisz gdzie jeszcze, gdzieś jeszcze mnie tu nie ma. potem umyję dłonie i się sparzę a potem ukoję i powiem ci coś po raz pierwszy, ty nie usłyszysz, jakby mnie nie było.

jestem

i piersi mam pełne słów mlecznych, gdziekolwiek, więc jak mamka karmię wszystko, więc jak mamka na wszystko nie spojrzę. i ciebie widzę gdziekolwiek.

Edytowane 1 godzinę temu przez Rrr (wyświetl historię edycji)

[vioara stelelor]

@Rrr

Najciekawsze dla mnie w tym tekście są dwie rzeczy:

- gra obecności i nieobecności, która staje się też poszukiwaniem tożsamości i walką o nią w trudnej relacji, w której jedna strona drugą traktuje bardzo wybiórczo i przedmiotowo;

- fragment:

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dla mnie jest to pewnego rodzaju potwierdzenie własnej wartości, ważności.

Poprzez słowa, ich potencjał i władzę nad nimi (na wszystko nie spojrzę, czyli nie będę ich rozdawać gdzie popadnie).

Ale wybór pada jednak na tę relację, jakby istniała jeszcze jakaś możliwość stworzenia rzeczywistości, w której słowa i obecność staną się widzialne i odzyskają należny im szacunek.