Sznur korali na niebie

[andrew]

błękitne niebo 

pełne waty cukrowej

z białych chmurek 

majestat nieskończoności 

płynący w nieznane 

 

pod nimi sznur gęsi 

zdobi 

czasoprzestrzeń 

 

jak rozpięte korale 

mnóstwo paciorków

na niebie

lecą 

w znane sobie miejsce

 

zwiastują ... wiosnę 

 

głośno rozmawiają 

o spełnionych marzeniach 

dotarły do celu 

 

słychać je na ziemi 

 

rozsypały się nad łąkami 

szukają azylu odpoczynku

spełniają sen

o ziemi obiecanej 

 

3.2026 andrew 

 

Edytowane 1 godzinę temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[vioara stelelor]

@andrew Wiersz jest utrzymany w bardzo przyjemnym, lirycznym klimacie.

Generalnie lubię takie poetyckie pejzaże, gdzie sam nastrój mówi więcej, niż słowa.

:)

[andrew]

@vioara stelelor

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Jacek_Suchowicz]

dzisiaj sznur gęsi niebo ozdobił

tworząc naszyjnik z pięknych korali

a juto klangor żurawi będzie

i wiosna serce ciepłem rozpali

:))

[andrew]

@Jacek_Suchowicz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@andrew

 

Ciepły, obrazowy wiersz z prawdziwą obserwacją natury. Też lubię obserwować niebo. :)

 

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[iwonaroma]

Całkiem całkiem :)

 

[andrew]

@iwonaroma

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@andrewOdkluczają wiośnie :)

[andrew]

@Alicja_Wysocka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.