w pół słowa

[Gosława]

wolałabym być sierotą
odwiedzać grób
czasami stawiać znicz
otulając płomień czułą dłonią

gładziłabym twardy kamień
w przypływie nagłej czułości
łzami rosząc sztuczne kwiaty

rysa w rysę jak twoja twarz
wciśnięta w moją
i stal oczu w błękitność zmienione

mamo

wolałabym nie czuć
być jak to lastryko cała w łatach
z dolepionym krzywym krzyżem
wiszącym na słowo honoru

mamo

wolałabyś żebym nie była twoja
 

 

[Jacek_Suchowicz]

odbieram jako krzyk dziecka niekochanego przez matkę

 

prze całe życie ci przeszkadzam 

stale krzyżuję twoje plany

jestem z przypadku co tu gadać

który nie może być kochany

 

pozdrawiam

 

[Berenika97]

@Gosława

 

"Wolałabym być sierotą" - to jedno z najtrudniejszych zdań, jakie można napisać, i jakie można poczuć. A jednak jest tu więcej czułości niż goryczy - ta dłoń głaszcząca kamień, łzy na sztucznych kwiatach. Jakby miłość istniała, tylko nie miała gdzie mieszkać.

"Stal oczu w błękitność zmienione" to obraz, który bardzo mnie poruszył. A koniecł-odwrócony, skierowany do matki - jest jak cichy cios.  Zaskoczyłaś mnie tym tekstem. 

[Natuskaa]

Trudna wiedza, czy trudna niewiedza? Czas, który nie zostawi śladu też potrafi boleć, kto wie czy nie bardziej... bo jakiś zamazany, zaledwie zamysł tego, jak mogłoby być... gdyby nie było "braku".

 

Pozdrawiam :)