Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mój dom w środku lasu 

jest położony wokoło panuje cisza 

otulony jest zielenią. 

 

Gałęzie drzew zaglądają w okno 

wokoło rosną kwiaty 

i mieszkają kolorowe ptaki. 

 

Dusza ludzka która za życia 

była złym człowiekiem 

odwiedza stare piwnice.

 

Człowiek u schyłku życia się nawrócił 

jego zbrodnie w pamięci pozostały 

nie wiem czy mu wybaczono. 

 

W jesienne dni w fotelu przed 

kominkiem zasiadam wpatruje się 

w świece które na nim stoją. 

 

Ogień płonie ciągle w niego patrzę 

nic w nim nie widzę tylko trzask 

płonącego drewna słychać. 

 

Ci którzy złymi byli po śmierci 

złymi pozostali nikt im nie wybaczy 

i ich czynów nie zapomni. 

 

Stoję oparty o kolumnę patrzę 

w las zwierzak który tam mieszka 

między drzewami stoi. 

 

Podzielę się miejscem w swoim domu

niech przyjdą bezdomni 

jedzenie na stole stoi. 

 

Porozmawiam ze zbrodniarzem o wojnie

niech nie prosi o wybaczenie 

bo ja nie wybaczam.

Gość vioara stelelor
Opublikowano

Mnie ten wiersz przypomniał historię i ostatni okres życia (już po aresztowaniu i skazaniu na śmierć) Rudolfa Hössa.

Każdy może oceniać, jak chce, według własnego uznania.

Dla mnie te wydarzenia są świadectwem, że Bóg każdego człowieka może zaprowadzić nad przepaść sumienia.

Wybaczenie to też ogromny ciężar, niekiedy.

I dla winowajcy, i dla wybaczającego.

Opublikowano

Witaj - 

Podzielę się miejscem w swoim domu

niech przyjdą bezdomni 

jedzenie na stole stoi.  - ten moment wiersza bardzo na tak - 

                                                                                                            Pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Zderzenie dysydii z decydią w szklanej klatce to literacki majstersztyk. Wygląda na to, że polityczny potakiwacz uprawia tu wyrafinowaną asekurację przez ekranizację własnego strachu. Tytułowa zagadka daje do myślenia - czy bez tarasu nie ma po prostu gdzie wyjść z twarzą? Gratuluję intelektualnej gimnastyki!   Legi i miratus sum!
    • @Mitylene   Wiersz jest gęsty od obrazów - metafory nakładają się na siebie szybko, jedna za drugą. Jakby podmiot liryczny sam był w tym stanie między jawą a snem. Najpiękniejszy fragment to dla mnie ten wiatr, który "szaleńczo odnajduje spojrzenie" - to bardzo nieoczywiste połączenie, wiatr jako pośrednik między dwiema osobami, coś nieuchwytnego co jednak trafia dokładnie tam gdzie trzeba.   Bardzo mi się podoba. :)
    • choć zdaje sobie sprawę jak ciężko z nim wygrać bo on najczęściej tasuje i rozdaje sfałszowane karty nigdy mu się nie poddam tylko zawszę będę walczył by w końcu zrozumiał że prawda to nie grzech
    • @Andrzej_Wojnowski   Wiersz mówi pięknie o miłości. Ten niedokończony taniec z pierwszej strofy to świetny punkt wyjścia - nie tłumaczy się czemu był przerwany, po prostu proponuje - dokończmy. Jest w tym coś bardzo subtelnego, jakby podmiot liryczny przeszedł już przez wszystkie etapy żalu i wyszedł z nich z wyciągniętą ręką zamiast z pretensjami. Miłość nie zgasła, tylko czeka pod powierzchnią, i wystarczy ruch - dosłownie, krok w tańcu - żeby ją obudzić. To bardzo zmysłowe i jednocześnie bardzo czułe.
    • @Nata_Kruk   Świetnie ujęłaś proces, w którym myśl musi najpierw okrzepnąć, zanim stanie się działaniem. Podoba mi się ten paradoks - "czas potrzebuje czasu"- idealnie oddaje naturę cierpliwości. Urzekła mnie ta metafora kruszyny w ciemnicy, która z czasem nabiera mocy. To bardzo budujący obraz dla każdego, kto czuje, że jeszcze nie jest gotowy, by ruszyć naprzód - przypominasz, że każdy z nas potrzebuje chwili na "ukołysanie", zanim rzuci się w nurt życia. Piękne i kojące!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...