sekcja komentarzy

[Migrena]

@Berenika97

 

Bereniko.

 

"Pod warstwą sarkazmu przemyciłeś również empatię".

 

zauważyłaś !!!!!

 

taki właśnie miałem plan wyjściowy.

 

w szkicu to była oś wiersza.

 

później w szaleństwie ironii i sarkazmu to się lekko zagubiło.

 

ale jest tutaj na portalu Berenika !!!

 

a Twoje analizy są precyzyjne, wnikliwe i skrupulatne.

 

to jest właśnie intelektualna moc !

 

dziękuję Nika za piękne słowa i myśli.

 

bez Ciebie byłoby....... trochę byle jak byloby :)

 

 

[iwonaroma]

Mnie się podobało.

 

Podpisano:

Wenus z Milo ;)

[Migrena]

@iwonaroma

 

to ja dziękuję:)

 

Zenon z Syriusza.

 

[iwonaroma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

;)

 

 

[Robert Witold Gorzkowski]

Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska. 
Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 

[Gość vioara stelelor]

@Robert Witold GorzkowskiBardzo Ci dziękuję,za Twoje wypowiedzi.

 

@Migrena Ja,  odnośnie tego wiersza mam mieszane uczucia.

Bo łatwo jest się podśmiewać z ludzi ułomnych - cokolwiek by to znaczyło - w realnym życiu, i że próbują szukać szczęścia w świecie złudzeń.

Ludzie starzy, niekochani, niepełnosprawni , z twarzą "jak flak po pasztetowej" - gdyby nikt tak ich nie odbierał w namacalnej rzeczywistości, nie pragnęliby odnaleźć odpowiedzi na swoje tęsknoty, pragnienia, pustki - w przebraniach, w kostiumach, w bezpiecznej iluzji. Tam, gdzie nikt ich nie wyszydzi, nie odtrąci.

Powiedz mi, Migrenko, czy ktoś,kto wygląda jak parówka po trzech zawałach, nie zasługuje na miłość?

Każdy człowiek zasługuje, choć nie do każdego ona przyjdzie.

Jasne,ważne, żeby nikogo nie oszukiwać, ale w sieci każdy chyba ma świadomość, że mamy do czynienia z umownymi tożsamościami - ale relacje i interakcje między nimi mogą być niezwykle głębokie.

 

To, co się rodzi między awatarami, potrafi być prawdziwsze, niż w realu, kiedy przestają mieć znaczenie wszelkie okoliczności fizyczne, przyziemne - wygląd, wiek, status społeczny - pozostaje po prostu to, z czym jeden człowiek przychodzi do drugiego. I emocje - niekoniecznie udawane, często właśnie mocniejsze, intensywniejsze.

 

Tak więc - ten problem, o którym jest wiersz - ma swój awers i rewers.

[Migrena]

@vioara stelelor

 

Vioara.

 

dziękuję Ci za ten uważny i empatyczny głos.

 

naprawdę go doceniam.

 

piszesz o mieszanych uczuciach - a przecież one też są uczuciami i zasługują na poważne potraktowanie.

 

czasem właśnie tam, gdzie coś nas jednoczesnie śmieszy i niepokoi, zaczyna się prawdziwa rozmowa.

 

ten wiersz nie był pisany przeciw ludziom ani starszym, ani samotnym, ani "nieidealnym”.

 

jeśli już, to jest raczej próbą pokazania mechanizmu świata, który premiuje filtr, młodość i marketingową wersję siebie.

 

groteska miała oswietlić system, nie człowieka.
dlatego w finale zostawiłem oczy.

 

naprawdę młode.

 

bo pod kostiumem, pod awatarem, pod całym tym teatrem, zostaje autentyczne pragnienie bycia czyims płomieniem.

 

i to jest dla mnie najważniejsze.

a sformułowania o „parówkach” czy „flaku po pasztetowej” nie pochodzą z tego tekstu – to inne konteksty, inne rozmowy.

 

tutaj nie było intencją uprzedmiotowienie kogokolwiek.

masz przecież rację  ten temat ma swój awers i rewers. może właśnie dlatego warto go dotykać, nawet jeśli zostawia nas z niejednoznacznoscią.

 

 

dziękuję Ci :)

[Stary_Kredens]

@Migrena myślę, że tu piszą różni ludzie, a może by tak zrobić jakiś zjazd? Poznać się bliżej. Latem na łonie przyrody 

Pozdrawiam serdecznie kredens 

[Migrena]

@FaLcorN

 

biorę poważnie -  choć bawię się formą 

 

dzięki.

[Migrena]

@KOBIETA

 

ale jaki pokój ?

Stary Kredens piszę o łonie natury a tam pokojów raczej nie ma.

 

chyba.

 

 

 

 

@Stary_Kredens

 

Robert i ja podjęliśmy  nawet taką próbę.

 

jesienią.

 

ale skonczyło się jak zwykle :)

Edytowane 24 Lutego przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@KOBIETA

 

będzie jeden duzy namiot wojskowy.

 

wszyscy w nim bedziemy spać.

 

 

[Migrena]

@Robert Witold Gorzkowski

 

Dziękuję, Robercie, za tak uważne odczytanie mojego wiersza

 

to, co piszesz o poczuciu obcości wśród młodszych światów, dokładnie oddaje jego sens.

 

to to, że wiek i metryka to tylko ramy, a ogień życia może płonąć wciąż intensywnie.

 

Twoje słowa przypominają, że tworzenie nie polega na potwierdzeniu w oczach innych, lecz na zachowaniu płomienia, nawet jeśli sala bywa pusta 

 

trudno, tak juz jest.

 

a Twój komentarz towarzyszy mi jak cichy aplauz do tej wirtualnej s ymfonii życia, w ktorej wiek nie przeszkadza w byciu Bogiem, Wilkiem czy Boginią, choćby tylko na chwilę.

 

dzisiaj wkleję wiersz o miłości w domu starcow.

 

miała być satyra a wyszedł mi jakis panegiryk.

 

zaprawiony groteską ale zawsze jednak on.

 

ciekaw jestem jak go Towarzystwo przyjmie.

 

 

dziękuję.

[Gosława]

Widzisz Jacku wirtualny świat to takie cholerstwo które przyciąga anonimowością (pozorną) 

Za literami kryją się żywi ludzie którzy w tej sztucznej przestrzeni dzielą się radościami i smutkami 

Przeżywają miłości i rozstania uniesienia i dramaty 

Rzadko kiedy wirtual jest przeniesiony w real (bo tak bezpieczniej) 

Czasami jednak warto zaryzykować bo kto wie czy nie trafi się na CZŁOWIEKA

[Migrena]

@Gosława

 

wiem.

 

każdemu życzę super zabawy i chwil uniesień.

 

ale pomyslałem, ze o tym napiszę bo to się przecież dzieje :)

 

dziękuję bardzo za Twoje myśli.

 

biorę je sobie do serca :)

 

 

[Magdalena]

@Migrena Wrzuciłam wcześniej, bo po południu włuczę się, jest na głównych, czołem

[Migrena]

@Magdalena

 

 

świetnie.

 

dotrzymałaś slowa.

 

chciałem tuz obok Twojego wstawić swój tekst ale mam ograniczenie czasowe.

 

jeszcze ze dwie godziny.

 

idę poczytać !

 

dziękuję :)

[Magdalena]

@Migrena  Proszę, na zdrowie