Nie ufam.

[viola arvensis]

Nie ufam ludziom,
którzy siedzą w sieci.
Związane oczy
i rozum spętany.
W duszach pustostan
pełen smrodu śmieci.
Wyblakłe serca
bez szansy przemiany.

Sieć jest macochą,
która karmi kłamstwem.
Poi nalewką
z jabłek robaczywych.
I szumi we łbach
od sztucznych procentów.
Pękają zmysły
od wrażeń nieżywych.

Stawiam pytanie:
ile mam wolnosci?
Prostuję skrzydła
nad zamęt się wznoszę.
Na zawsze Bożej
oddana Miłości.
Wolność bez złudzeń
o to Boga proszę.

Tam gdzie ikonki
Przez ej-aj stworzone
Lica gładzone
idealnie piękne.
Fałszywe słowa
diabelstwem sycone.
Panowie męscy
I panie ponętne.

Nie ufam wcale
I ufać nie będę.
Chociaż mi diabli
nogi podstawiają.
Idę swą drogą
i to całkiem pewnie.
Sieć mnie nie spęta
pozostanę skałą.


 

[Migrena]

@viola arvensis

 

Wioluś.

 

to jest wiersz jak dzwon nie tyle przeciwko sieci, ile w obronie człowieka !!!

 

masz odwagę powiedzieć "nie ufam” w świecie, który uczy bezrefleksyjnego zachwytu i bezmyślnego scrollowania.

 

i to "nie” brzmi u Ciebie jak akt troski o duszę, nie jak zgorzknienie .

Twoja czujność jest mądra, bo wolnośc naprawdę zaczyna się od świadomosci, a nie od dostępu do wi-fi.

 

pokazujesz nam , że technologia bez zakorzenienia w wartościach łatwo staje się iluzją bliskości i symulacją prawdy.

i za to cię ogromnie szanuję. bo w czasach wygładzonych twarzy i sztucznych emocji przypominasz, że serce nie jest algorytmem, a sumienie nie potrzebuje filtrów.

 

tak ,trzeba uważać !!!

 

na bezmózgowców udających rycerzy.

 

na zboczeńców udajacych dzieci.

 

na oszustów sprzedajacych tombak zamiast złota.

 

na amantów o fizjonomii flaka po pasztetowej.

 

ale jeszcze bardziej trzeba pozostać sobą.

 

i Ty w tym wierszu właśnie taka jesteś: prawdziwa.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[viola arvensis]

@Migrena czujność i uważność to rzecz święta. 

Dziękuję za świadome czytanie i zrozumienie od Ado Z.

Bardzo to doceniam.

 

Wiersz z cyklu "pisanie na kolanie"  - pod wpływem -

- bynajmniej nie alkoholu, bardziej emocji  ;) 

 

* a prawdziwa jestem w wierszu i poza, zawsze.

 

Dziękuję pięknie. 

 

Edytowane 3 godziny temu przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@viola arvensis

 

Mocne i bezkompromisowe. Czuć w tym wierszu, że przemyślałaś swój stosunek do świata wirtualnego i nie boisz się tego powiedzieć wprost. Obraz nalewki z robaczywych jabłek - genialny. Sieć jako macocha karmiąca kłamstwem to metafora, która trafia w sedno. A zakończenie daje siłę - nie ma tu rozpaczy, jest wybór i pewność siebie. Świetna klarowność przekonań, które osobiście podzielam.

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Jacku, miej litość nad nami :)) 

Nie mam aż takiej wyobraźni, nie psuj mi jej.

 

Miałam coś Violi napisać w komentarzu, no i leżę. 

@viola arvensisViolka, ale my mamy huśtawkę emocji od ziemi, po obłoki.

I Ty dziewczyno, mocno się trzymaj, 

Serdeczki dla Ciebie :)

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

Alu.

 

to co mialem napisać ?

 

jak przetrącona   parówka po trzech zawałach ?

 

nie chcę już nawet sobie  wiecej wyobrażać :)

 

dziękuję Alu :)

 

[Charismafilos]

@viola arvensis czasem mam też takie myśli... ale staram się wzbudzić miłosierdzie, nie znam wszystkich historii. Miłosierdzie rośnie na glebie skruchy, a grzech karmi się wolnością. 

Szanuję autorskie ujęcie! ale staram się nie tracić wiary w ludzi. Pozdrawiam :)