A tu - bodajże to - ja też do buta!
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
A tu - bodajże to - ja też do buta!
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
A tu - bodajże to - ja też do buta!
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
A tu - bodajże to - ha też do buta!
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
A tu - bodajże to - też ja do buta!
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
A tu bodajże to ja też do buta!
Jeż - jad: o buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
Jeż, ja do buta wiwatu bodajże.
Morwa - gnoili: on gawrom.
Przed laty złodziej oddzielił część złotą od brązowej. Drugą zniszczył, była bezwartościowa?
Dziś złożono klejnoty. Braknie elementu „historycznego”; dlatego nie można zbudować teorii.
Edytowane przez Konrad Koper (wyświetl historię edycji)