Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ja tam koszulek nie noszę ale jak byś znalazł stanik w moim rozmiarze to byłabym wdzięczna 

No który nie wezmę to wszystkie za małe

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I człowiek się ogranicza słodyczy nie zjada a w cycki idzie 

To tak a'propos 

A wiersz przecudne urody niektóre wyrazy musiałam sprawdzić w słowniku ale ogólnie całość na plus dodatni

Opublikowano (edytowane)

@Stary_Kredens

No właśnie, właśnie... U mnie bywa za dużo tego typu artefaktów i wiem o tym i pracuję nad upraszczaniem, ale czasem jeszcze mnie poniesie.

Nie wiem jak piszą młodzi. Taki Świetlicki stary, a gdy odebrał telefon od Miłosza gdy pracował w Tygodniku Powszechnym, to Miłosz słuchawką ponoć rzucił. Także ten teges...

 

Dziękuję za pochylenie się nad utworem.

Edytowane przez hollow man (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Stary_Kredens

Zdecydowanie. Bardzo często pod wierszem bywa ciekawiej niż w wierszu. Tutaj na przykład urósł taki rizom, że gdyby ktoś mi przed opublikowaniem powiedział co tu się wydarzy, to bym nie uwierzył.

Mamy rozważania o poezji, dobór napisów na koszulkach, ktoś wrzuca kamyczek i się kręgi robią. To jest praca twórcza. To jest próba łapania ostatnich promyków człowieczeństwa, konserwowania takich czy innych emocji, obrazów, realizacji jakiegoś karkołomnografomańskiego projektu dla czystej przyjemności patrzenia jak wiersze palą się pięknie i odpalają kolejne zapałki i że może być w tym coś ujmująco autentycznego lub naiwnego lub śmiesznego i przez to coś bardzo ludzkiego. Bo co nam pozostało?

Nadeszła era poetów z promptera, więc to my jesteśmy ci starzy, wiesz?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • raz Szewczyk Dratewka co smoka pokonał objazdu galaktyki na rydawnie dokonał   Proxima Centuri jest blisko lecz inne gwiazdy daleko towarzysz Lenin więc rybki łowił nad wierną rzeką!   a na kogo wypadnie  to na tego bęc! grawilotem więc ładnie pokonuję kręt... azali....prawa termodynamiki są nieubłagane!
    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...