MIROSŁAW C. Opublikowano 2 godziny temu Zgłoś Opublikowano 2 godziny temu kobieta i kwiat słodka pieszczota jak w bieli zimowe zorze na małych lirycznych wyspach cichego życia nieskończona bliskość w powłóczystej sukni niczym stara baśń na drewnie płótnie i papierze piramida olfaktoryczna 4
Amber Opublikowano 1 godzinę temu Zgłoś Opublikowano 1 godzinę temu Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. nie, nie... to Księga opowieści tysiąca i jednej nocy :) Pozdrawiam serdecznie.
Czarek Płatak Opublikowano 37 minut temu Zgłoś Opublikowano 37 minut temu Podoba mi się sposób, w jaki kobieta i kwiat stapiają się tu w jedną, zmysłową baśń – pełną ciszy, zapachu i delikatnej, nieskończonej bliskości.
Berenika97 Opublikowano 30 minut temu Zgłoś Opublikowano 30 minut temu @MIROSŁAW C. Ten wiersz działa jak obraz oglądany z bliska - widzisz najpierw całość, potem zaczynasz dostrzegać fakturę. Kobieta i kwiat jako para znana od wieków, a jednak tutaj nie ozdobna, lecz intymna - „nieskończona bliskość” na małych, cichych wyspach. Piękne, że to świat namalowany na trzech powierzchniach naraz: drewnie, płótnie i papierze - jakby ta scena istniała we wszystkich epokach jednocześnie. A „piramida olfaktoryczna„ na końcu to nieoczekiwany, precyzyjny cios nagle cały zmysłowy świat wiersza układa się w strukturę, jak perfumy w nuty głowy, serca i bazy.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się