strach

[Klaudia Gasztold]

boję się czasu
który mknie bez kontroli
jak rozpędzony pociąg
bez stacji końcowej
bez spojrzenia wstecz

 

ciągnie nas
ku śmierci 
cicho
bez pytań
bez obietnic powrotu

 

boję się
że nie wrócę
nawet z nowym imieniem
z innym kolorem oczu
z sercem zszytym inaczej

 

obawiam się
że Cię nie poznam jutro
albo dziś 
jeszcze będąc tą tutaj
na chwilę
na oddech
na jedno drżenie powiek

 

czas płynie przeze mnie
jak zimna rzeka
a ja stoję na brzegu

poddając się

ulotności życia

słońce tak pięknie zachodzi

 

Klaudia Gasztold 

[vioara stelelor]

@Klaudia GasztoldStrach, czy też bardziej lęk, zatrzymuje nas w schematach, które właśnie mają na życie destrukcyjny wpływ.

 

W wierszu widzę lęk przed upływem czasu, przed śmiercią, przed samotnością.

Konsekwencją tego lęku jest ucieczka w ulotność, w powierzchowność, w estetyzację życia - bo nie widzę w puencie autentycznego zachwytu. I tak to, czego się najbardziej obawiamy, zbliża się coraz bardziej, niepostrzeżenie.

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Klaudia Gasztold Zachody słońca są bardzie widowiskowe od wschodów,  a także bardziej kolorowe. Pozdr. 

[brt abacadaba]

O strachu przed śmiercią nie napisze nikt kto nie zauważa jak cudowne jest życie. 

Nie boi się śmierci ten co przez życie idzie we śnie. 

Zauważyć ulotnosci piękno chwili jak zachwyt nad słońcem co ku horyzontu linii się chwyli i w zachwcie to chwycić w źrenice i w umysł i się w tym zagubić by potem siebie zagubionego moc

móc tam odnaleźć gdy żale. 

Autorze temat w punkt

Bać się śmierci to wierzyć w życia cud. 

Kończę już 

[andrew]

@Klaudia Gasztold

...

nie każdy czas 

daje się oswoić 

jest darem 

nie dajmy odlecieć 

mu w kosmos 

bądźmy blisko

nie lubi gdy biegamy 

zapominając o nim 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[Alicja_Wysocka]

@Klaudia Gasztold Czas i tak będzie upływał - niezależnie od tego czy się tego boimy czy nie. Nie upływa tylko tym, których nie ma świecie.

[viola arvensis]

@Klaudia Gasztold ach ten czas ! Ma nas w garści, wszystkich jednakowo. Ładnie o tym napisałaś, wymownie i używając ciekawych środków stylistycznych. 

Pzdr.