Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

„Znajdę cię wszędzie”

Nie szukaj mnie
pod wodospadem,
w tłumie,
czy w rozedrganym chaosie myśli.

Nie znajdziesz mnie
w krainie lodu,
gdzie od krzyku
zamarzających uczuć, 

pęka nawet cisza.

Nie idź za echem 

dzwonów bijących na alarm,
ani za jazgotem pustych 
pochlebstw i deklaracji.

Nie ma mnie tam,
gdzie cel pożera wszystko,
gdzie godność, zagubiona, 
nosi maskę nieprzyzwoitości.

Nie podążam mamony blaskiem,

Którym tylu umysły poraził

gubiąc ostanie ślady siebie,

w ciężkim oddechu obojętności.

Mówiłeś, że znasz drogę,
że odnajdziesz mnie wszędzie tam,
gdzie nasz zapach
wciąż unosi się w powietrzu.

Nauczyłeś mnie trwać -
bez lęku przed ciszą, 
bez ucieczki przed falą.

Cierpliwie.

Z odwagą zakorzenioną w sobie.

Z miłością,

która nie przemija.

Przy brzegu.

17.02.2026

Gość vioara stelelor
Opublikowano

@dramatoporanku

Delikatny i subtelny wiersz, który pokazuje, że prawdziwa miłość jest bardzo pokorna.

Trzyma się z daleka od szumnych deklaracji, pokazówek, blichtru, krzyku, fanfar.

Ona przychodzi cicho, uważnie, z czułością.

Powoli, łagodnie buduje zaufanie, daje poczucie bezpieczeństwa.

Nie osacza, a służy.

Pięknie o tym piszesz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :) 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :)  @Myszolak   Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :) @viola arvensis   Bardzo dziękuję!     Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.   Świątecznie pozdrawiam.  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :)  @lena2_   Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...    Świątecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...