Teraz/Potem

[Pomiędzy]

Być czy nie być —
to pytanie zadaję sobie codziennie,
idąc do szkoły,
przygotowując się na sprawdzian.

Jestem tu — ale czy będę?
Jestem tu — ale czy chcę tu być?
Jestem tu — a jednak jakby mnie nie było.

Obecność nie zawsze znaczy istnienie.
Czasem siedzę w ławce,
a myślami jestem gdzieś
poza planem lekcji.

Będąc teraz — nie będę później.
Będąc później — nie będę teraz.
Każda chwila odbiera mi inną.

Będąc dobra w szkole,
czy pozostanę sobą?
Będąc sobą,
czy pozwolą mi być dobrą?

Może „być” to tylko
dopasować się do dzwonka,
do ocen,
do cudzych oczekiwań.

A może „być”
to odważyć się
nie pasować.

[Berenika97]

@Pomiędzy

 

Zręcznie przechwyciłaś szekspirowskie pytanie i przeniosłaś je  w realia młodego człowieka. Pytanie "Będąc dobra w szkole, czy pozostanę sobą?" dotyka czegoś uniwersalnego - napięcia między spełnianiem oczekiwań a byciem autentycznym. To rzeczywisty dylemat. Ciekawy jest wers "Każda chwila odbiera mi inną" - to prawda o czasie, którą zwykle odkrywa się później. Tu pada wprost, bez ozdób.  Świetnie, że piszesz! Pozdrawiam.