Historia edycji

@Berenika97   Bereniko, z ogromną czułością przeczytałem ten wiersz.   jest w nim coś niezwykle rzadkiego, odwaga by dotknąć miłosci bez patosu, a jednocześnie bez jej umniejszania.   zaczynasz od biologii, od „kodu” i „drżenia komórek ”, jakbyś pozwalała nam spojrzec na uczucie przez szkło laboratoryjne, po czym jednym zdaniem unieważniasz redukcję do samego ciała.   to piękne   napięcie między materią a tajemnicą. najbardziej porusza mnie Twoje „przystaję w sobie”.   to moment ciszy, w którym człowiek przestaje reagować, a zaczyna naprawdę być.   i wtedy pojawia się przeczucie, że miłość nie jest dodatkiem do życia, ale jego warunkiem.   bez niej wszystko nie tyle się kończy, ile stygnie, kostnieje w „martwej tkance przyzwyczajen ”   to niezwykle trafna metafora współczesnej egzystencji. Twoja końcowka jest przejmująca bo to wizja człowieka, który staje się gestem powtarzanym bez końca , jeśli zabraknie  w nim wewnętrznego żaru.   to bardzo filozoficzne, ale podane z delikatnoscią, bez ciężaru teorii.   wlaśnie za to cenię Twoje pisanie,  za umiejętność mówienia o sprawach ostatecznych w sposób prosty, czysty, bez krzyku.   dziękuję Ci za to, że przypominasz, iż miłosć to nie tylko emocja, ale siła, która chroni nas przed mechanicznym istnieniem.   z serdecznością i uznaniem.   jacek.    

@Waldemar_Talar_Talar   To nieprawda, co pisze wierszyki. Twoje wiersze zostaną na zawsze z czytelnikami i Ty, jako Autor zawsze będziesz żył w swoich utworach, więc ten dzień nigdy nie nastąpi

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam i życzę zdrówka! 

Olu, żył zły żul, o!   Matka Żyły: To otyły żak tam!

@[email protected] ja nic innego nie robię, tylko kąpię stopy w śniegu i pocieram rano twarz nim:) czekają nas zaspy i zamiecie:) pamiętam czasy, kiedy w kwietniu padał śnieg i były zaspany po metr.  @Mitylene jest mniejszy mróz, znośniejszy niż był, ale do wiosny daleko:)

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Teraz poemat przez chwilę będzie miał równoległe wątki, losy załogi Salmakidy oraz dalszy ciąg wyprawy Aleksandra, który zmierza ku swojemu przeznaczeniu :)     Pozdrawiam