Dwa światy

[Myszolak]

Mój świat się dziś rozstał
ze światem rzeczywistym.
A może zawsze był
od niego murem oddzielony.
Może te dwa światy 
nigdy nie miały
punktów wspólnych.
Może jeden
drugim nie był zabarwiony.
Z nasionek wyrosły
kiedyś kwiaty,
teraz je wszystkie
wyrywam.
Sypiąc je,
nie wiedziałam,
że gleba
tylko po jednej stronie 
jest żyzna.
 

[hollow man]

@Myszolak

Może to odległe, ale przyszło mi na myśl, że antidotum mógłby być Saint-Exupéry. Szczególnie "Ziemia, planeta ludzi".

Bo ja go czytam tak, że jedynie z ludźmi, przez ludzi i dzięki ludziom my sami możemy być bardziej ludzcy.

 

[Myszolak]

@hollow man Dziękuję za komentarz. Hm, mógłbyś bardziej rozwinąć jak rozumiesz mój wiersz? Zaciekawiła mnie twoja interpretacja i chyba nie do końca potrafię odgadnąć skąd się wzięła.

 

 

[hollow man]

@Myszolak

Czytam, że podmiot liryczny dokonał cięcia między własnym (wewnętrznym) światem, a tym 'rzeczywistym'. Wspomina, że być może nigdy nie było połączenia między tymi światami. I w to głównie nie mogę uwierzyć. W tą narrację 'ja kontra świat'. Bo ja to świat. Albo świat to projekcja mnie - wygląda tak, jak na niego patrzę.

A Saint-Exupéry, bo w "Ziemi...", ale i w "Nocnym locie" mamy sprzeciw wobec tego rozdarcia ja-świat. Bo co jeszcze znaczy 'świat'? To ci ludzie blisko i daleko.

Ten pilot tam leci nocą nad pustynią i jest sam w kokpicie, ale wie, że są inni ludzie, którzy czuwają nad jego lotem i to go nierozerwalnie z nimi wiąże.

 

Edytowane 29 minut temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Myszolak]

@hollow man Teraz chyba rozumiem, wiersz jest dla ciebie deklaracją rozdzielenia siebie od świata, gdy tak naprawdę człowiek nie może się od niego odciąć, bo to świat i inni ludzie go "piszą". Mam nadzieję że dobrze cię odczytałam. Ciekawa interpretacja, sama nie spojrzałabym na to w ten sposób. Dziękuję za przeczytanie i wyjaśnienie :).