i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy dławi i wyrzyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy cię dławi i wyrzyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy cię dławi i wyrzyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy cię dławi i wyżyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Achilles_Rasti 107
Dzięki...Czasem jedno „widzę” znaczy więcej niż tysiąc słów.
Dziękuję wszystkim za uważność.
Każde „widzę” ma znaczenie. :)0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez lena2_ · Opublikowano
A może peelka potrzebuje zmiany, czegoś nowego i ekscytującego w życiu...ciekawy refleksyjny wiersz:):) serdecznosci:):) -
Przez lena2_ · Opublikowano
Najbardziej mnie urzekły ostanie strofy:):) przesyłam serdecznosci:) -
Przez lena2_ · Opublikowano
Bereniko mnie również ten wiersz jest bliski, przekonałam się na własnej skórze jak kruche jest życie. Nie odkładajmy nic na później, bo może go nie być:):) z podziwem jak zawsze:):) -
Przez lena2_ · Opublikowano
Śliczny wiersz, piszesz niezwykle lirycznie:):) pozdrawiam:) -
Przez lena2_ · Opublikowano
Wrastamy w siebie jak drzewa, kołysząc wspólne konary, a losy wzajemnie plotąc, gubimy liście do pary. I tylko czasem w prześwitach, wiatr gniewne nuty rozpina, jakby chciał sprawdzić czy jedno, potrafi drugie podtrzymać. A chłód , co kruszy ramiona i nagłą przejmuje grozą, odchodzi cicho na palcach, zdumiony naszą symbiozą.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne