i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy cię dławi i wyrzyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
Historia edycji
Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy cię dławi i wyrzyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
i dlatego że warto żyć
a jeśli nie warto to trzeba
nawet gdy cię dławi i wyżyna
przez chwilę oślepi cię słońce
to samo
które świeciło wszędzie tam
gdzie cierpieli i kochali ludzie
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Magdalena 693
Mróz robi ultramarynowy widok
Moje oczy próbują przywyknąć
Danuś jutro Cię zobaczę
Czym jesteś? Jesteś tą samą
Tożsamą ze źródłem które znam
Miło oddalać latami przyjaciół
Sprawdzian tożsamości
Jest ekscytujący
Nie wiesz Ty nic
jak płacze zazdrość
Oj Danuś
Lubić mnie i kochać go?
Niespożyta moja złość
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 58 odpowiedzi
- 1 413 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 860 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 169 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 534 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 586 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez KOBIETA · Opublikowano
@viola arvensis ;) pięknie, o nieziemskim zjawisku.! Blisko, coraz bliżej;) -
-
Przez KOBIETA · Opublikowano
@violetta wiesz Violetta…godzinę siebie biczowałam poczuciem winy, ponieważ nie zauważyłam Twojego komentarza o cioci i snach ( przez Kornela oczywiście) …a Ty mi piszesz, że sobie tańczysz i śpiewasz…;) nie wiem, może masz deficyt emocji lub coś w tym stylu…po prostu mnie rozwalasz.! :) Ale tańcz sobie i śpiewaj:) -
Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano
@viola arvensisW takim razie, czekamy na opowieść, a od siebie gratuluję, ponieważ bardzo przyjemnie się czytało. :) -
Przez DawidMotyka · Opublikowano
kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne